Οι άνθρωποι που κάνουν δουλειές με έντονο ψυχολογικό στρες, κινδυνεύουν πολύ περισσότερο να εμφανίσουν καρδιακή αρρυθμία και ειδικότερα κολπική μαρμαρυγή, καθώς επίσης να πεθάνουν πρόωρα, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές μελέτες.
Ως πιο στρεσογόνες και ψυχικά επιβαρυντικές δουλειές θεωρούνται όσες έχουν πολλές απαιτήσεις, δίνοντας όμως στους εργαζόμενους αφενός λίγο έλεγχο πάνω στη δουλειά τους και αφετέρου σχετικά χαμηλές αμοιβές, όπως συμβαίνει σε βιομηχανικούς εργάτες, νοσοκόμες, γραμματείς, οδηγούς λεωφορείων κ.α.
Η πρώτη μελέτη βρήκε ότι, ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία ή μορφωτικό επίπεδο, εκείνοι που στρεσάρονται περισσότερο στη δουλειά τους, έχουν κατά μέσο όρο 48% μεγαλύτερο κίνδυνο κολπικής μαρμαρυγής, της συχνότερης μορφής καρδιακής αρρυθμίας.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την αναπληρώτρια καθηγήτρια επιδημιολογίας Ελεόνορ Φράνσον της Σχολής Υγείας του Πανεπιστημίου Γιενκέπινγκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας "European Journal of Preventive Cardiology", ανέλυσαν στοιχεία για 13.200 άτομα σε βάθος εξαετίας.
Η κολπική μαρμαρυγή είναι η αιτία για το 20% έως 30% όλων των εγκεφαλικών και αυξάνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ταχυπαλμία, εξάντληση, ζαλάδα, δύσπνοια κ.α.
Ένας στους τέσσερις μεσήλικες στην Ευρώπη θα εμφανίσει την πάθηση κάποια στιγμή στη ζωή του. Εκτιμάται ότι έως το 2030 θα υπάρχουν 14 έως 17 εκατομμύρια ασθενείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με 120.000 έως 215.000 νέες διαγνώσεις κάθε χρόνο. Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει το εργασιακό στρες με αυξημένο κίνδυνο για στεφανιαία νόσο, ενώ τώρα έρχεται να προστεθεί και η καρδιακή αρρυθμία.
Η δεύτερη ακόμη μεγαλύτερη διεθνής έρευνα δείχνει ότι οι δουλειές με στρες σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου των ανδρών, ιδίως όσων έχουν καρδιομεταβολικές παθήσεις, όπως στεφανιαία νόσο ή διαβήτη. Δεν φάνηκε όμως να ισχύει ο ίδιος κίνδυνος για τις γυναίκες.
Η μελέτη, με επικεφαλής τη φινλανδικής καταγωγής καθηγήτρια Μίκα Κιβιμάκι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου (UCL), που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet Diabetes & Endocrinology", ανέλυσε στοιχεία για 102.600 άτομα σε βάθος 14 ετών.
Διαπιστώθηκε ότι οι άνδρες -αλλά όχι οι γυναίκες- που «ζορίζονται» ψυχικά στη δουλειά τους, έχουν κατά μέσο όρο 68% αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου σε σχέση με όσους δεν έχουν εργασιακό στρες.
Σύνδεσμοι για τις επιστημονικές δημοσιεύσεις: http://journals.sagepub.com/doi/full/10.1177/2047487318777387
και
Τα εμφράγματα είναι λιγότερο θανατηφόρα το καλοκαίρι
Προφανώς δεν μπορεί κανείς να διαλέξει πότε θα πάθει έμφραγμα, αλλά αν αυτό συμβεί, καλύτερα να είναι καλοκαίρι, καθώς ένα έμφραγμα έχει λιγότερες πιθανότητες να σκοτώσει έναν άνθρωπο τους μήνες του καλοκαιριού από ό,τι του χειμώνα, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική μελέτη.
Η έρευνα δείχνει ότι τους ζεστούς μήνες τα εμφράγματα είναι λιγότερο θανατηφόρα σε σχέση με τους κρύους μήνες του έτους, οπότε ο ασθενής έχει μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καρδιολόγο δρα 'Αρβιν Κρισναμούρτι του Γενικού Νοσοκομείου του Λιντς, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο συνέδριο της Βρετανικής Καρδιαγγειακής Εταιρείας στο Μάντσεστερ, ανέλυσαν στοιχεία για 4.056 ασθενείς που εισήχθησαν στο νοσοκομείο λόγω εμφράγματος στη διάρκεια τεσσάρων ετών.
Διαπιστώθηκε ότι τα σοβαρά εμφράγματα είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να αποβούν μοιραία στο πιο κρύο εξάμηνο του έτους σε σχέση με το πιο ζεστό. Ο κίνδυνος θανάτου μέσα σε διάστημα 30 ημερών μετά από ένα σοβαρό έμφραγμα ήταν σχεδόν 50% μεγαλύτερος στο διάστημα Νοεμβρίου-Απριλίου (πιθανότητα 28%) σε σχέση με το εξάμηνο Μαΐου-Οκτωβρίου (πιθανότητα 20%).
«Δεν υπάρχει καμία φυσική αιτία που να εξηγεί γιατί ένα έμφραγμα, ακόμη και το πιο σοβαρό, πρέπει να είναι πιο θανατηφόρο το χειμώνα από ό,τι το καλοκαίρι, συνεπώς πρέπει να ερευνήσουμε κι άλλο το ζήτημα, για να βρούμε την αιτία και να την αντιμετωπίσουμε» δήλωσε ο Κρισναμούρτι.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
ΑΠΕ-ΜΠΕ
Tags
ΥΓΕΙΑ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ