του Πάνου Μπαϊλη*
------------------------------
Πρίν από κάποια χρόνια ο μακαριστός μητροπολίτης Ιωαννίνων Θεόκλητος σε δηλώσεις του στα "ΝΕΑ" είχε αναρωτηθεί : "...και τι τον θέλει το μισθό ο δεσπότης;".
Τότε είχαν σπεύσει όλοι να τον κατηγορήσουν για λαϊκισμό. Παράλληλα, είχε επισημάνει οτι ανώτερος και ανώτατος κλήρος βούλιαζαν στην απαξίωση.Μάλιστα όταν τόλμησε να πει ότι η Εκκλησία είναι για να στηρίζει τον πιστό για να σώσει τη ψυχή του και όχι να περιστρέφεται σε δυσδιάκριτα και άλλοτε ευδιάκριτα κοσμικά αλισβερίσια, τότε ,πολλοί έριξαν τον λίθο του αναθέματος.
Και τώρα σε μία νέα δημοσκόπηση έρχονται τα στοιχεία να αποδείξουν του λόγου το αληθές: η εμπιστοσύνη του λαού προς την Εκκλησία υποχώρησε και είναι και είναι λίγο πιο πάνω από αυτή του ραδιοφώνου!
Πλέον η Εκκλησία δεν είναι πνευματικός θεσμός .Οι μίτρες και η ράβδος δεν προκαλούν δέος αλλά περιπαιχτικά σχόλια από πιστούς και μη.
Οι δεσποτάδες - όχι όλοι- προτιμούν να μένουν στη γωνία που τους επιβάλουν ,όχι η αφοσίωση στο θεό και τον άνθρωπο, αλλά η ανάγκη να μη διαταράξουν τις ισορροπίες. Και μόλις αυτές διαταραχτούν έρχεται το φραγγέλιο των κυβερνήσεων και τους χωρίζει σε αμνούς και ερίφια. Και ξεχνούν οι δεσποτάδες οτι το Πάσχα τη μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης και τα αρνιά και τα κατσίκια ψήνονται προς τέρψιν πάντων...
Εκεί στη γωνία τους ,σε περιόδους νηνεμίας, παίζουν με αυταρέσκεια τον ρόλο του διοικητή οργανισμού , δέχονται τους κοσμικούς άρχοντες μετά βαΐων και κλάδων και μαζί με αυτούς και τους πλούσιους . Και ούτε που σκέφτονται ποτέ να κλείσουν την πόρτα σε πολιτικούς που εμπαίζουν το λαό ή σε μεγιστάνες που απολύουν , αφήνουν απλήρωτους εργάτες ή τους καταπιέζουν στο όνομα του κέρδους. Οι πλούσιοι φιλούν χέρια και βγαίνουν από τις μητροπόλεις χαμογελαστοί.Και μετά σπεύδουν στα φιλόπτωχα ταμεία οι στρατιές των εμπερίστατων για ένα φιλοδώρημα. Και μπορεί ανάμεσα σε αυτούς που δέχονται την ελεημοσύνη να είναι και κάποιοι απολυμένοι του "πλούσιου" που έσπευσε να δείξει το μέγα ελεός του.
Αλήθεια δεν έχουν καταλάβει οι δεσποτάδες οτι οι μικρές και μεγάλες κοινωνίες δεν ασχολούνται με τον λόγο τους αλλά με τις πράξεις τους και οτι πορεύονται πιασμένοι στα δίχτυα νεοαστέρων της μουσικής , του μάρκετινγκ, του φρικτού θεάματος;Πως επηρεάζουν λιγότερο τους νέους από ότι ένας ποπ στάρ ; Πως τηλεοπτικά σκουπίδια βρήκαν χώρο σε σπίτια και ψυχές και πως είναι περιττή η γνώση και ο παρηγορητικός λόγος τους για όσα τραγικά συμβαίνουν γύρω τους;
Το γεγονός ότι οι μητροπολίτες έχουν γίνει πυλώνας πρόνοιας , όχι στη λογική του βοήθα τον πλησίον σου, αλλά στη λογική της συμπλήρωσης της κοσμικής εξουσίας -η οποία προκαλεί τα δεινά και στα αδιέξοδα τρέχει τους πρόθυμους- δεν τιμά κανέναν...Γιατί είναι η ίδια η εξουσία που χλευάζει και απαξιώνει τον ρόλο της Εκκλησίας όποτε κρίνει οτι αυτό ακούγεται καλά στα αυτιά των ψηφοφόρων.
Δεν άκουσαν οι μητροπολίτες τι λένε αυτές οι κοσμικές εξουσίες; Αυτό το "η Εκκλησία είναι μαγαζί γωνία γιατί πουλάει οικόπεδα στον ουρανό" δεν ενόχλησε κανέναν. Η το πιο λαϊκό: "όταν πεθάνει ο πλούσιος και ας είναι και αγιογδύτης δέκα παπάδες πάν μπροστά και ένας μητροπολίτης. Όταν πεθάνει ο φτωχός καλός και τιμημένος ένας παππούλης πάει μπροστά και κείνος μουτρωμένος";
Σαφώς και αυτά είναι υπερβολές, αλλά σκέφτηκε ποτέ κανείς πως και γιατί κάποιοι έφτασαν στο σημείο να λοιδορούν με αυτό τον τρόπο τους εκπροσώπους του Θεού επί της γής;
Αυτή η τελευταία έρευνα δείχνει πως χάνει έδαφος η Εκκλησία στην κοινωνία και χάνει γιατί πολύς λόγος γίνεται για την περιουσία. Γιατί υπάρχουν παρεμβάσεις που απευθύνονται σε ηλικιωμένους που δυσκολεύονται να κατανοήσουν το νέο. Γιατί μπλέχτηκε το εθνικό με το εθνικιστικό. Η σεμνότητα με την προκλητικότητα και η επικοινωνία με τις δημόσιες σχέσεις.
Είτε πιστεύει κάποιος είτε όχι θα πρέπει να προβληματιστεί με την απαξίωση των άλλοτε κραταιών θεσμών. Με τον κατήφορο που οδηγεί η παγκοσμιοποίηση και το αυτάρεσκο των στελεχών της Εκκλησίας όταν τους ανοίγεται χώρος για χειροφιλήματα, μετάνοιες και ασπασμούς χωρίς τη λεβεντιά της μεγάλης αγκαλιάς...
*Ο Πάνος Μπαϊλης, είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας
Tags
ΣΧΟΛΙΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ