Το παρελθόν μιας εκκλησίας στο Μπρίστολ μαρτυρεί την ιστορία του Έντουαρντ Κόλστον και της πόλης. Ένας πολύ πλούσιος επιχειρηματίας του 17ου αιώνα, φιλάνθρωπος αλλά και δουλέμπορος.
Η εκκλησία Σαιντ Μέρι Ρέντκλιφ στο Μπρίστολ της Αγγλίας είναι μια από τις πιο σημαντικές ιστορικά και πολιτιστικά εκκλησίες. Σε ένα από τα βιτρό της παρουσιάζεται η ιστορία του «Καλού Σαμαρείτη» που ήταν αφιερωμένη στον Έντουαρντ Κόλστον, έναν άλλοτε γενναιόδωρο δωρητή, ο οποίος όμως λέγεται ότι συμμετείχε και σε δουλεμπόριο πάνω από 80.000 ανθρώπων.
Η ανατροπή του αγάλματος του Κόλστον από διαδηλωτές τον Ιούνιο του 2020, προκάλεσε σοκ στην πόλη και την εκκλησία, λέει ο εφημέριος Νταν Τίνταλ. Φοβόντουσαν ότι θα σπάσουν τα παράθυρα:
«Μας συμβούλευσαν να προστατεύσουμε τα παράθυρα. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτά τα παράθυρα είναι πάνω από εκατό ετών και αποτελούν μέρος της κληρονομιάς της εκκλησίας και της ιστορίας της πόλης», λέει.
H εκκλησία δεν είναι άσχετη από την πολιτική
Το πλήθος ρίχνει το άγαλμα του Κόλστον στο λιμάνι του Μπρίστολ τον Ιούνιο του 22
Ο εφημέριος επισημαίνει ότι η εκκλησία είχε ασκήσει κριτική στον Έντουαρτ Κόλστον πριν από τον Ιούνιο του 2020, τα απίμαχα παράθυρα ωστόσο απομακρύνθηκαν μετά το 2020. Στη συνέχεια προκηρύχθηκε διαγωνισμός για να αντικατασταθούν, τον οποίο και κέρδισε η Ίλις Σουίφτ, μια καλλιτέχνης που είναι και γιατρός. Τα βιτρό της απεικονίζουν έναν πολυεθνικό Ιησού, όπως λέει η ίδια, για να αντιπαρατεθεί με το πρότυπο του «λευκού Ιησού». Ο Ιησούς ως μαύρος πρόσφυγας σε μια βάρκα, όπως ακριβώς οι πρόσφυγες διασχίζουν σήμερα σχεδόν καθημερινά τη Μάγχη προς τη Βρετανία. Ο Ιησούς ως μαύρος εργάτης που δεν τον αφήνουν να δουλέψει στα λεωφορεία του Μπρίστολ το 1963. Ο Ιησούς ως μαύρος σκλάβος, μέρος του δουλεμπορίου. Τι λέει όμως ο εφημέριος για αυτή την μοντέρνα παρουσίαση της ιστορίας του «Καλού Σαμαρείτη»;
«Ο Ντέσμοντ Τούτου είπε κάποτε, κρατώντας μια Βίβλο, "Δεν καταλαβαίνω τι Βίβλο διαβάζουν οι άνθρωποι αν πιστεύουν ότι η εκκλησία δεν πρέπει να είναι πολιτική". Η εκκλησία ήταν πάντα πολιτική. Αυτό δεν είναι έκπληξη. Αυτό που εκπλήσσει είναι να το βλέπεις σε ένα βιτρό».
Ο εφημέριος επισημαίνει ότι η εκκλησία είχε ασκήσει κριτική στον Έντουαρτ Κόλστον πριν από τον Ιούνιο του 2020, τα απίμαχα παράθυρα ωστόσο απομακρύνθηκαν μετά το 2020. Στη συνέχεια προκηρύχθηκε διαγωνισμός για να αντικατασταθούν, τον οποίο και κέρδισε η Ίλις Σουίφτ, μια καλλιτέχνης που είναι και γιατρός. Τα βιτρό της απεικονίζουν έναν πολυεθνικό Ιησού, όπως λέει η ίδια, για να αντιπαρατεθεί με το πρότυπο του «λευκού Ιησού». Ο Ιησούς ως μαύρος πρόσφυγας σε μια βάρκα, όπως ακριβώς οι πρόσφυγες διασχίζουν σήμερα σχεδόν καθημερινά τη Μάγχη προς τη Βρετανία. Ο Ιησούς ως μαύρος εργάτης που δεν τον αφήνουν να δουλέψει στα λεωφορεία του Μπρίστολ το 1963. Ο Ιησούς ως μαύρος σκλάβος, μέρος του δουλεμπορίου. Τι λέει όμως ο εφημέριος για αυτή την μοντέρνα παρουσίαση της ιστορίας του «Καλού Σαμαρείτη»;
«Ο Ντέσμοντ Τούτου είπε κάποτε, κρατώντας μια Βίβλο, "Δεν καταλαβαίνω τι Βίβλο διαβάζουν οι άνθρωποι αν πιστεύουν ότι η εκκλησία δεν πρέπει να είναι πολιτική". Η εκκλησία ήταν πάντα πολιτική. Αυτό δεν είναι έκπληξη. Αυτό που εκπλήσσει είναι να το βλέπεις σε ένα βιτρό».
Οι γνώμες διίστανται …
Μπλουζάκια σχεδιασμένα από τον Μπάνκσι υπέρ των εικονοκλαστών του Μπρίστολ
Οι γνώμες του κόσμου πάντως διίστανται. Κάποιοι βρίσκουν τα νέα βιτρό όμορφα και ενδιαφέροντα και άλλοι πάλι λένε πως η πολιτική δεν ταιριάζει στην εκκλησία. Ο Τζέιμι, ένας κάτοικος, πιστεύει ότι τα βιτρό έχουν μεγάλη σχέση με την πόλη:
«Αυτή η πόλη έχει βαθιές ρίζες στη δουλεία. Η εκπαίδευση είναι ο δρόμος προς τα εμπρός, δεν γίνεται μόνο με την αφαίρεση βιτρό ή τη μετονομασία κτιρίων ή το γκρέμισμα αγαλμάτων».
Το Μπρίστολ έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει, πιστεύει ο αιδεσιμότατος Τίνταλ, διότι μέχρι στιγμής η πολυεθνική συνύπαρξη στην πόλη δεν λειτουργεί πραγματικά καλά.
Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου
Οι γνώμες του κόσμου πάντως διίστανται. Κάποιοι βρίσκουν τα νέα βιτρό όμορφα και ενδιαφέροντα και άλλοι πάλι λένε πως η πολιτική δεν ταιριάζει στην εκκλησία. Ο Τζέιμι, ένας κάτοικος, πιστεύει ότι τα βιτρό έχουν μεγάλη σχέση με την πόλη:
«Αυτή η πόλη έχει βαθιές ρίζες στη δουλεία. Η εκπαίδευση είναι ο δρόμος προς τα εμπρός, δεν γίνεται μόνο με την αφαίρεση βιτρό ή τη μετονομασία κτιρίων ή το γκρέμισμα αγαλμάτων».
Το Μπρίστολ έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει, πιστεύει ο αιδεσιμότατος Τίνταλ, διότι μέχρι στιγμής η πολυεθνική συνύπαρξη στην πόλη δεν λειτουργεί πραγματικά καλά.
Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου