Ο γερμανικός Τύπος για τις εξελίξεις εντός και εκτός ΗΠΑ, τις ταραχές στη Μινεσότα και τη «διάσταση με την Ευρώπη». Η Handelsblatt για την επένδυση της Metlen για το ορυκτό γάλλιο στη Βοιωτία.
Αστυνομικοί απέναντι στους διαδηλωτές στη Μινεάπολη
Τον θάνατο ενός ακόμα διαδηλωτή στη Μινεσότα και τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης σχολιάζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung, αναρωτώμενη στο κεντρικό της σχόλιο αν βρίσκονται «Οι ΗΠΑ σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης;»
«Μετά τους μοιραίους πυροβολισμούς στη Μινεάπολη, αυξάνονται οι φόβοι ότι οι διαμαρτυρίες κατά της ανάπτυξης της ICE (Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων) θα μπορούσαν να κλιμακωθούν. Ο Τραμπ ακούγεται σαν να ψάχνει απλώς ένα πρόσχημα για να αναπτύξει τον στρατό».
Η ομάδα του Ντόναλντ Τραμπ έσπευσε να περάσει στην επίθεση ισχυριζόμενη ότι ένα άτομο που αποκαλούν «εγχώριο τρομοκράτη» είχε πλησιάσει ομοσπονδιακούς αξιωματικούς με όπλο. Επειδή αντέδρασε βίαια, έπεσαν πυροβολισμοί.
Τα βίντεο αντικρούουν την εκδοχή του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Ο Άλεξ Πρέτι, ένας 37χρονος νοσοκόμος από τη Μινεάπολη, κρατούσε ένα κινητό τηλέφωνο όταν σημειώθηκε η αντιπαράθεση επειδή οι αστυνομικοί χρησιμοποιούσαν σπρέι πιπεριού σε μια διαδηλώτρια. Δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι ο Πρέτι σκόπευε να τραβήξει το νόμιμο όπλο του. Επιπλέον, οι μοιραίοι πυροβολισμοί έπεσαν αφού του είχαν αφαιρέσει το όπλο του. Αρκετοί αστυνομικοί πυροβόλησαν τουλάχιστον δέκα φορές τον άνδρα που βρισκόταν στο έδαφος.
Πολεμικές εικόνες στη Μινεσότα
Τώρα υπάρχουν φόβοι ότι οι διαμαρτυρίες κατά της ανάπτυξης της ICE (Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων) θα μπορούσαν να κλιμακωθούν, γράφει η εφημερίδα που θυμίζει ότι το 2020, οι εικόνες της βάναυσης δολοφονίας του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόινταπό αστυνομικό στη Μινεάπολη πυροδότησαν εθνική αναταραχή - τη χειρότερη από τη δεκαετία του 1960. Οι αρχές πρέπει τώρα να εγγυηθούν μια ανεξάρτητη έρευνα και να εγγυηθούν την ηρεμία. Αλλά ο Τραμπ έχει ήδη εντοπίσει τον αντίπαλό του: Πού βρισκόταν η τοπική αστυνομία; Γιατί δεν προστάτευσε τους αστυνομικούς της ICE; Στη συνέχεια, ρωτάει αν ο κυβερνήτης της Μινεσότα και ο δήμαρχος της Μινεάπολης τους ανακάλεσαν και τους κατηγορεί για υποκίνηση.
Ο πρόεδρος Τραμπ ακούγεται σαν να αναζητά απλώς ένα πρόσχημα για να επικαλεστεί τον «Νόμο περί Εξέγερσης», έναν νόμο που ψηφίστηκε το 1807, για να αναπτύξει τον στρατό στην πολιτεία που κυριαρχείται από τους Δημοκρατικούς. Έχει απειλήσει επανειλημμένα με αυτό το ακραίο μέτρο. «250 χρόνια μετά την Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας και την έναρξη μιας μοναδικής δημοκρατικής ιστορίας, ο πρόεδρος προκαλεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να επεκτείνει τις εξουσίες του».
Θα απογαλακτιστεί η Γερμανία από τις ΗΠΑ;
Eπένδυση Μυτιληναίου για το γάλλιο στη Βοιωτία
Αστυνομικοί απέναντι στους διαδηλωτές στη Μινεάπολη
Τον θάνατο ενός ακόμα διαδηλωτή στη Μινεσότα και τις συνέπειες αυτής της εξέλιξης σχολιάζει η Frankfurter Allgemeine Zeitung, αναρωτώμενη στο κεντρικό της σχόλιο αν βρίσκονται «Οι ΗΠΑ σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης;»
«Μετά τους μοιραίους πυροβολισμούς στη Μινεάπολη, αυξάνονται οι φόβοι ότι οι διαμαρτυρίες κατά της ανάπτυξης της ICE (Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων) θα μπορούσαν να κλιμακωθούν. Ο Τραμπ ακούγεται σαν να ψάχνει απλώς ένα πρόσχημα για να αναπτύξει τον στρατό».
Η ομάδα του Ντόναλντ Τραμπ έσπευσε να περάσει στην επίθεση ισχυριζόμενη ότι ένα άτομο που αποκαλούν «εγχώριο τρομοκράτη» είχε πλησιάσει ομοσπονδιακούς αξιωματικούς με όπλο. Επειδή αντέδρασε βίαια, έπεσαν πυροβολισμοί.
Τα βίντεο αντικρούουν την εκδοχή του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Ο Άλεξ Πρέτι, ένας 37χρονος νοσοκόμος από τη Μινεάπολη, κρατούσε ένα κινητό τηλέφωνο όταν σημειώθηκε η αντιπαράθεση επειδή οι αστυνομικοί χρησιμοποιούσαν σπρέι πιπεριού σε μια διαδηλώτρια. Δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι ο Πρέτι σκόπευε να τραβήξει το νόμιμο όπλο του. Επιπλέον, οι μοιραίοι πυροβολισμοί έπεσαν αφού του είχαν αφαιρέσει το όπλο του. Αρκετοί αστυνομικοί πυροβόλησαν τουλάχιστον δέκα φορές τον άνδρα που βρισκόταν στο έδαφος.
Πολεμικές εικόνες στη ΜινεσόταΤώρα υπάρχουν φόβοι ότι οι διαμαρτυρίες κατά της ανάπτυξης της ICE (Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων) θα μπορούσαν να κλιμακωθούν, γράφει η εφημερίδα που θυμίζει ότι το 2020, οι εικόνες της βάναυσης δολοφονίας του Αφροαμερικανού Τζορτζ Φλόινταπό αστυνομικό στη Μινεάπολη πυροδότησαν εθνική αναταραχή - τη χειρότερη από τη δεκαετία του 1960. Οι αρχές πρέπει τώρα να εγγυηθούν μια ανεξάρτητη έρευνα και να εγγυηθούν την ηρεμία. Αλλά ο Τραμπ έχει ήδη εντοπίσει τον αντίπαλό του: Πού βρισκόταν η τοπική αστυνομία; Γιατί δεν προστάτευσε τους αστυνομικούς της ICE; Στη συνέχεια, ρωτάει αν ο κυβερνήτης της Μινεσότα και ο δήμαρχος της Μινεάπολης τους ανακάλεσαν και τους κατηγορεί για υποκίνηση.
Ο πρόεδρος Τραμπ ακούγεται σαν να αναζητά απλώς ένα πρόσχημα για να επικαλεστεί τον «Νόμο περί Εξέγερσης», έναν νόμο που ψηφίστηκε το 1807, για να αναπτύξει τον στρατό στην πολιτεία που κυριαρχείται από τους Δημοκρατικούς. Έχει απειλήσει επανειλημμένα με αυτό το ακραίο μέτρο. «250 χρόνια μετά την Διακήρυξη της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας και την έναρξη μιας μοναδικής δημοκρατικής ιστορίας, ο πρόεδρος προκαλεί κατάσταση έκτακτης ανάγκης για να επεκτείνει τις εξουσίες του».
Θα απογαλακτιστεί η Γερμανία από τις ΗΠΑ;
Ο Τραμπ βάζει φωτιά στον πλανήτη και δίνει ιδέες για το καρναβάλι στο Ντύσελντορφ
Η απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Ευρώπη και η ανάγκη της δεύτερης να συνειδητοποιήσει ότι χρειάζονται γενναία βήματα για να μπορέσει να απαντήσει σε αυτά τα νέα δεδομένα, με κινήσεις αυτονόμησής της απασχόλησαν τις τελευταίες ημέρες τα γερμανικά ΜΜΕ.
Σε ανάλυσή της η taz από το Βερολίνο με τίτλο «Ο μακρύς αποχαιρετισμός από την Αμερική» επισημαίνει ότι «για τη Γερμανία μετά το 1945 οι ΗΠΑ αποτέλεσαν το υπερ-εγώ της. Για αυτό και η πολιτική ηγεσία μοιάζει τόσο συγκλονισμένη από τις κινήσεις του Τραμπ». Η εφημερίδα ξεκινά θυμίζοντας μια παλιότερη ρήση του σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς, ο οποίος όπως και ο Βέρνερ Χέρτσογκ επέλεξαν να ζήσουν και να δουλέψουν στις ΗΠΑ: «Η Αμερική ήταν η χώρα που καθόρισε για μένα τη λέξη απόλαυση. Εκεί έμοιαζαν όλα τόσο ανοικτά». Αυτό το αίσθημα δείχνει να χάνεται.
Στο κείμενο υπενθυμίζεται ότι τα τελευταία χρόνια η επίδραση της αμερικανικής κουλτούρας ήταν πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Όλες οι τάσεις και οι εξελίξεις στην άλλη όχθη του Ατλαντικού υιοθετούνταν σχεδόν αυτόματα από τη Γερμανία. Μετά τον πόλεμο ήταν το αμερικανικό πρότυπο που καθόρισε τη νέα γερμανική ταυτότητα. Παράλληλα «οι ΗΠΑ ενσάρκωναν την εξουσία που μπορεί αν θέλει να τιμωρήσει, αλλά δεν το κάνει. Ο ψυχρός πόλεμος συνέβαλε στο να καταλάβουν οι ΗΠΑ πάνω σε γερά θεμέλια τον ρόλο της προστάτιδας δύναμης που εγγυήθηκε ότι θα αποτραπεί ο φόβος της τιμωρίας, η εκδίκηση των Ρώσων». Αυτή ακριβώς η «ψυχοδυναμική βάση» μετέτρεψε τις ΗΠΑ σε πυξίδα. «Για αυτό και το τέλος της Δύσης, όπως το βιώνουμε σήμερα είναι για την παλιά Ομοσπονδιακή Δημοκρατία ένα δράμα που αδυνατούν να νιώσουν στην ανατολική πλευρά της χώρας». Η εξάρτηση σε μια σειρά από τομείς παραμένει μεγάλη και σήμερα.
Η Γερμανία οφείλει να αποσυνδεθεί από τις ΗΠΑ, όπως το είχε ουσιαστικά προτείνει πριν από μια δεκαετία ο Εμμανουέλ Μακρόν. «Ίσως να είναι η νέα γενιά που θα ολοκληρώσει χωρίς συναισθηματισμούς, με ψυχραιμία αυτόν τον χωρισμό, αναγνωρίζοντας τι είναι σήμερα οι ΗΠΑ: ένας απρόβλεπτος ανταγωνιστής στη νέα, βίαια παγκόσμια τάξη πραγμάτων».
Η απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Ευρώπη και η ανάγκη της δεύτερης να συνειδητοποιήσει ότι χρειάζονται γενναία βήματα για να μπορέσει να απαντήσει σε αυτά τα νέα δεδομένα, με κινήσεις αυτονόμησής της απασχόλησαν τις τελευταίες ημέρες τα γερμανικά ΜΜΕ.
Σε ανάλυσή της η taz από το Βερολίνο με τίτλο «Ο μακρύς αποχαιρετισμός από την Αμερική» επισημαίνει ότι «για τη Γερμανία μετά το 1945 οι ΗΠΑ αποτέλεσαν το υπερ-εγώ της. Για αυτό και η πολιτική ηγεσία μοιάζει τόσο συγκλονισμένη από τις κινήσεις του Τραμπ». Η εφημερίδα ξεκινά θυμίζοντας μια παλιότερη ρήση του σκηνοθέτη Βιμ Βέντερς, ο οποίος όπως και ο Βέρνερ Χέρτσογκ επέλεξαν να ζήσουν και να δουλέψουν στις ΗΠΑ: «Η Αμερική ήταν η χώρα που καθόρισε για μένα τη λέξη απόλαυση. Εκεί έμοιαζαν όλα τόσο ανοικτά». Αυτό το αίσθημα δείχνει να χάνεται.
Στο κείμενο υπενθυμίζεται ότι τα τελευταία χρόνια η επίδραση της αμερικανικής κουλτούρας ήταν πολύ μεγαλύτερη σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Όλες οι τάσεις και οι εξελίξεις στην άλλη όχθη του Ατλαντικού υιοθετούνταν σχεδόν αυτόματα από τη Γερμανία. Μετά τον πόλεμο ήταν το αμερικανικό πρότυπο που καθόρισε τη νέα γερμανική ταυτότητα. Παράλληλα «οι ΗΠΑ ενσάρκωναν την εξουσία που μπορεί αν θέλει να τιμωρήσει, αλλά δεν το κάνει. Ο ψυχρός πόλεμος συνέβαλε στο να καταλάβουν οι ΗΠΑ πάνω σε γερά θεμέλια τον ρόλο της προστάτιδας δύναμης που εγγυήθηκε ότι θα αποτραπεί ο φόβος της τιμωρίας, η εκδίκηση των Ρώσων». Αυτή ακριβώς η «ψυχοδυναμική βάση» μετέτρεψε τις ΗΠΑ σε πυξίδα. «Για αυτό και το τέλος της Δύσης, όπως το βιώνουμε σήμερα είναι για την παλιά Ομοσπονδιακή Δημοκρατία ένα δράμα που αδυνατούν να νιώσουν στην ανατολική πλευρά της χώρας». Η εξάρτηση σε μια σειρά από τομείς παραμένει μεγάλη και σήμερα.
Η Γερμανία οφείλει να αποσυνδεθεί από τις ΗΠΑ, όπως το είχε ουσιαστικά προτείνει πριν από μια δεκαετία ο Εμμανουέλ Μακρόν. «Ίσως να είναι η νέα γενιά που θα ολοκληρώσει χωρίς συναισθηματισμούς, με ψυχραιμία αυτόν τον χωρισμό, αναγνωρίζοντας τι είναι σήμερα οι ΗΠΑ: ένας απρόβλεπτος ανταγωνιστής στη νέα, βίαια παγκόσμια τάξη πραγμάτων».
Eπένδυση Μυτιληναίου για το γάλλιο στη Βοιωτία
Το γάλλιο είναι σπάνιο και περιζήτητο παγκοσμίως
Στη μεγάλη επένδυση της Metlen, εταιρείας του ομίλου Μυτιληναίου, για την εξόρυξη γαλλίου στη Βοιωτία αναφέρεται αναλυτικό δημοσίευμα της Handelsblatt. Όπως σημειώνει το δημοσίευμα από το 2028 στις εγκαταστάσεις θα μπορεί να καλύπτεται το σύνολο των αναγκών της Ευρώπης για το συγκεκριμένο ορυκτό.
«Το γάλλιο, ένα ασημί-μπλε λαμπερό μέταλλο, είναι μια απαραίτητη πρώτη ύλη για τις σύγχρονες τεχνολογίες. Χρησιμοποιείται σε smartphones, δορυφόρους και ημιαγωγούς, παίζει κεντρικό ρόλο στην ηλεκτρονική υψηλής συχνότητας και είναι απαραίτητο για την παραγωγή οπτικών υψηλής απόδοσης, για την αεροδιαστημική και την άμυνα. Περίπου 800 τόνοι γαλλίου χρειάζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Οι ειδικοί προβλέπουν αυξανόμενη ζήτηση τα επόμενα χρόνια - για παράδειγμα, από φωτοβολταϊκά λεπτής μεμβράνης και ηλεκτρονικά υψηλής συχνότητας και οι τιμές έχουν αυξηθεί ανάλογα: Τα τελευταία πέντε χρόνια, η τιμή του γαλλίου έχει σχεδόν πενταπλασιαστεί, αυξανόμενη κατά 120% μόνο από τις αρχές του 2025. Σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία, η Κίνα αντιπροσωπεύει το 98,4% της παγκόσμιας παραγωγής γαλλίου. Η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα παράγουν μόνο μικρές ποσότητες για δική τους εγχώρια χρήση. Όμως από το 2023, η Κίνα εισήγαγε ελέγχους στις εξαγωγές γαλλίου και γερμανίου. Έκτοτε, οι εξαγωγείς απαιτούν ειδικές άδειες. Αν και η Κίνα συνεχίζει να προμηθεύει γάλλιο, η εξάρτηση παραμένει σημαντική. Επομένως, εταιρείες και κυβερνήσεις παγκοσμίως αναζητούν εναλλακτικές πηγές».
«Η ομάδα μας παρήγαγε τα πρώτα πέντε κιλά γαλλίου στις εγκαταστάσεις μας—όχι σε εργαστήριο, αλλά σε βιομηχανική κλίμακα», ανακοίνωσε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος στο LinkedIn. Η παραγωγή αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω φέτος. «Ας ελπίσουμε ότι οι πρώτοι πέντε έως δέκα τόνοι θα είναι διαθέσιμοι έως το 2027», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας που αναμένει πλήρη ετήσια παραγωγή περίπου 50 τόνων έως το 2028. Αυτό θα καλύψει σχεδόν ολόκληρη τη ζήτηση της ΕΕ.
Αυτός είναι και ο λόγος που «το έργο υποστηρίζεται οικονομικά από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), η οποία παρέχει δάνειο 90 εκατομμυρίων ευρώ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας ενεργειακής πολιτικής «REPowerEU». Ο Αντιπρόεδρος της ΕΤΕπ, Γιάννης Τσακίρης, περιέγραψε το έργο ως «ένα σημαντικό βήμα για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ασφάλεια εφοδιασμού με κρίσιμες πρώτες ύλες». Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα επιταχύνει την ολοκλήρωση του όλου εγχειρήματος.
Στη μεγάλη επένδυση της Metlen, εταιρείας του ομίλου Μυτιληναίου, για την εξόρυξη γαλλίου στη Βοιωτία αναφέρεται αναλυτικό δημοσίευμα της Handelsblatt. Όπως σημειώνει το δημοσίευμα από το 2028 στις εγκαταστάσεις θα μπορεί να καλύπτεται το σύνολο των αναγκών της Ευρώπης για το συγκεκριμένο ορυκτό.
«Το γάλλιο, ένα ασημί-μπλε λαμπερό μέταλλο, είναι μια απαραίτητη πρώτη ύλη για τις σύγχρονες τεχνολογίες. Χρησιμοποιείται σε smartphones, δορυφόρους και ημιαγωγούς, παίζει κεντρικό ρόλο στην ηλεκτρονική υψηλής συχνότητας και είναι απαραίτητο για την παραγωγή οπτικών υψηλής απόδοσης, για την αεροδιαστημική και την άμυνα. Περίπου 800 τόνοι γαλλίου χρειάζονται παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Οι ειδικοί προβλέπουν αυξανόμενη ζήτηση τα επόμενα χρόνια - για παράδειγμα, από φωτοβολταϊκά λεπτής μεμβράνης και ηλεκτρονικά υψηλής συχνότητας και οι τιμές έχουν αυξηθεί ανάλογα: Τα τελευταία πέντε χρόνια, η τιμή του γαλλίου έχει σχεδόν πενταπλασιαστεί, αυξανόμενη κατά 120% μόνο από τις αρχές του 2025. Σύμφωνα με την Αμερικανική Γεωλογική Υπηρεσία, η Κίνα αντιπροσωπεύει το 98,4% της παγκόσμιας παραγωγής γαλλίου. Η Ρωσία, η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα παράγουν μόνο μικρές ποσότητες για δική τους εγχώρια χρήση. Όμως από το 2023, η Κίνα εισήγαγε ελέγχους στις εξαγωγές γαλλίου και γερμανίου. Έκτοτε, οι εξαγωγείς απαιτούν ειδικές άδειες. Αν και η Κίνα συνεχίζει να προμηθεύει γάλλιο, η εξάρτηση παραμένει σημαντική. Επομένως, εταιρείες και κυβερνήσεις παγκοσμίως αναζητούν εναλλακτικές πηγές».
«Η ομάδα μας παρήγαγε τα πρώτα πέντε κιλά γαλλίου στις εγκαταστάσεις μας—όχι σε εργαστήριο, αλλά σε βιομηχανική κλίμακα», ανακοίνωσε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος στο LinkedIn. Η παραγωγή αναμένεται να αυξηθεί περαιτέρω φέτος. «Ας ελπίσουμε ότι οι πρώτοι πέντε έως δέκα τόνοι θα είναι διαθέσιμοι έως το 2027», δήλωσε ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας που αναμένει πλήρη ετήσια παραγωγή περίπου 50 τόνων έως το 2028. Αυτό θα καλύψει σχεδόν ολόκληρη τη ζήτηση της ΕΕ.
Αυτός είναι και ο λόγος που «το έργο υποστηρίζεται οικονομικά από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), η οποία παρέχει δάνειο 90 εκατομμυρίων ευρώ στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας ενεργειακής πολιτικής «REPowerEU». Ο Αντιπρόεδρος της ΕΤΕπ, Γιάννης Τσακίρης, περιέγραψε το έργο ως «ένα σημαντικό βήμα για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την ασφάλεια εφοδιασμού με κρίσιμες πρώτες ύλες». Η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση θα επιταχύνει την ολοκλήρωση του όλου εγχειρήματος.
Κώστας Αργυρός -D.W
Tags
ΕΥΡΩΠΗ