taz: Η Γερμανία σιωπά για τα όσα συμβαίνουν στο Ιράν

 Ο γερμανικός Τύπος σχολιάζει την κλιμάκωση των εξελίξεων στο Ιράν, αλλά και τις επεκτατικές βλέψεις του Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία.


Εκατομμύρια άνθρωποι ανά την υφήλιο διαδηλώνουν ενάντια στο ιρανικό καθεστώς

Οι διαδηλώσεις και η κλιμάκωση των εξελίξεων στο Ιράν απασχολούν τον γερμανικό Τύπο.
«Οι εικόνες από το Ιράν είναι βίαιες και σοκαριστικές», παρατηρεί η tageszeitung, επισημαίνοντας επιπλέον πως και αυτές κυκλοφορούν μετ’ εμποδίων στο εξωτερικό, καθώς «εδώ και μέρες έχει κοπεί το διαδίκτυο σε όλη τη χώρα».
Κατά τη διάρκεια μαζικών διαδηλώσεων το 2019 «η Ισλαμική Δημοκρατία είχε επίσης κόψει το διαδίκτυο για σχεδόν μία εβδομάδα. Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters τότε σκοτώθηκαν περίπου 1.500 διαδηλωτές. Σήμερα οι αριθμοί των θυμάτων φαίνεται να ανέρχονται και πάλι σε εκατοντάδες. Η απομόνωση είναι και αυτή μέρος της καταστολής: όταν κανείς δεν βλέπει, η έκταση της βίας μπορεί να συγκαλυφθεί. Ακριβώς αυτό συμβαίνει ξανά τώρα».
                                           Στις διαδηλώσεις στο Ιράν υπάρχουν φόβοι για δεκάδες νεκρούς

Η taz καλεί «τη διεθνή κοινότητα να ασκήσει μέγιστη πίεση», κατηγορώντας παράλληλα τη γερμανική κυβέρνηση πως σιωπά: «ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς περιορίστηκε σε τυπικές διπλωματικές φράσεις αντί να αναλάβει πολιτική ευθύνη». Την ίδια στιγμή, όπως παρατηρεί η εφημερίδα του Βερολίνου, «η Γερμανία είναι ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της ΕΕ για το Ιράν και πραγματοποιεί απελάσεις προς τη χώρα. […] Όποιος συνεργάζεται οικονομικά και ταυτοχρόνως εκφράζει "ανησυχία”, στέλνει μόνο ένα μήνυμα: πως αυτή η βία δεν έχει επιπτώσεις».

Η διεθνής πίεση εναντίον του ιρανικού καθεστώτος θα έπρεπε να περιλαμβάνει μεταξύ άλλων «την ένταξη των Φρουρών της Επανάστασης στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων της ΕΕ, στοχευμένες κυρώσεις και διεθνή ποινική δίωξη των υπευθύνων, τέλος στις απελάσεις προς τη χώρα και μια σαφής απαίτηση για την αποκατάσταση της πρόσβασης στο διαδίκτυο. Η Ευρώπη θα έπρεπε να βοηθήσει και να στηρίξει εκείνους που αυτήν τη στιγμή περιθάλπουν κρυφά τραυματισμένους διαδηλωτές που εξαιτίας του φόβου της σύλληψης δεν μπορούν να πάνε σε νοσοκομείο. Αντ’ αυτού όμως η γερμανική κυβέρνηση κάθεται αμέτοχη και απλώς παρακολουθεί».

FAZ: Το μήνυμα είναι πως ο Τραμπ δεν αστειεύεται

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει από την πλευρά της για την απειλή Τραμπ πως οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να «βοηθήσουν» τους διαδηλωτέςκαι παράλληλα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, είναι σε στενό συντονισμό με το Ισραήλ.
                              Ο Ντόναλντ Τραμπ απείλησε πως οι ΗΠΑ προτίθενται να «βοηθήσουν» τους αντικαθεστωτικούς διαδηλωτές στο Ιράν

«Όπως και τον Ιούνιο, όταν ο Τραμπ βομβάρδισε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, ένα αμερικανικό πλήγμα δεν θα οδηγούσε σε συσπείρωση των καταπιεσμένων γύρω από τους κυβερνήτες τους». Είναι ωστόσο άγνωστο πώς θα αντιδρούσε το καθεστώς σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
«Ο Τραμπ μπορεί να θέσει πάντως έναν μετριοπαθή στόχο: να επιβεβαιώσει το μήνυμα που προωθούν και οι συνεργάτες του από το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα κι έπειτα: πως μαζί του δεν αστειεύεται κανείς».
«Οι σκληροπυρηνικοί απομονωτιστές του κινήματος MAGA υπενθυμίζουν όλο και πιο έντονα στον πρόεδρο το ίδιο του το σύνθημα, το "America First”. […] Το Ιράν όμως δεν είναι για την αμερικανική πολιτική απλώς μια μακρινή χώρα». Και για πολλούς υποστηρικτές του «από την κρίση των ομήρων στο Ιράν το 1979 έως και σήμερα, το καθεστώς της Τεχεράνης αποτελεί ένα επώδυνο αγκάθι στη σάρκα της Αμερικής».

SZ: Ένας πρόεδρος με ιμπεριαλιστικές φαντασιώσεις

Σχολιάζοντας τις βλέψεις του Αμερικανού προέδρου για τη Γροιλανδία η Süddeutsche Zeitung επισημαίνει πως «ο ισχυρότερος άνθρωπος στον κόσμο βλέπει μόνο ένα όριο: τον εαυτό του, τη "δική του ηθική”.
                                      Στις ΗΠΑ φουντώνουν οι αντιδράσεις εναντίον της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής Τραμπ

[…] Εάν ο Τραμπ, ο ιμπεριαλιστής, προχωρήσει πράγματι στην κατάληψη της Γροιλανδίας – κάτι που φαίνεται να εξετάζει σοβαρά – και άρα του εδάφους ενός από τους πιο πιστούς συμμάχους του στο ΝΑΤΟ, τότε η Συμμαχία θα έχει διαλυθεί και μαζί της και η Δύση».
Παράλληλα, η «εξωτερική πολιτική βαρβαρότητας» συνδυάζεται και με κατάλυση των δυτικών προτύπων δημοκρατίας. Και όσο περισσότερο αρχίζουν οι ΗΠΑ να μοιάζουν στους αντιπάλους τους, δηλαδή την Κίνα και τη Ρωσία, τόσο μεγαλύτερη είναι «η απειλή μίας νέας εποχής ιμπεριαλισμού».

Τα δύο σημάδια ελπίδας που διακρίνει η εφημερίδα του Μονάχου είναι πως πρώτον «η Ευρώπη αρχίζει, έστω αργά και διστακτικά, να ανακαλύπτει την αυτοδυναμία της. Σε αυτόν τον μετα-φιλελεύθερο κόσμο, οι δημοκρατίες οφείλουν επειγόντως να συσπειρωθούν». Και δεύτερον «η αντίσταση αυξάνεται στο εσωτερικό των ΗΠΑ, ιδίως μετά τον φόνο νεαρής μητέρας από πράκτορα της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE)».

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη Παλαιότερη