Το FOCUS φιλοξενεί συνέντευξη Έλληνα μετανάστη στη Γερμανία, ο οποίος αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Ακόμα, τα αμερικανικά ενεργειακά σχέδια και τα ναζιστικά εγκλήματα στην Ελλάδα.
Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι με μεταναστευτικό υπόβαθρο εγκαταλείπουν τη Γερμανία
Το FOCUS Online φιλοξενεί συνέντευξη του Δημήτρη Κνάισκε, ηλεκτρολόγου που έζησε για χρόνια στη Γερμανία ελπίζοντας σε καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές, αλλά εν τέλει επέστρεψε απογοητευμένος στην Ελλάδα.
«Πολλοί Έλληνες ελπίζουν να βρουν στη Γερμανία καλύτερες δουλειές και υψηλότερους μισθούς. Ο Δημήτρης Κνάισκε έκανε την επαγγελματική του εκπαίδευση στο Αμβούργο, όμως αντί για επαγγελματική ολοκλήρωση βίωσε απογοήτευση, μία νοοτροπία ανταγωνισμού και τη μοναξιά. Μετά από μερικά χρόνια αποφάσισε να βάλει μια τελεία και επέστρεψε στη Χαλκιδική», γράφει το γερμανικό μέσο.
Όπως λέει ο ίδιος ο Κνάισκε στη συνέντευξή του, «ως νέος άνθρωπος έπεσα κυριολεκτικά στα βαθιά», όταν από το ελληνικό περιβάλλον στήριξης βρέθηκε στο διαφορετικό γερμανικό περιβάλλον του ανταγωνισμού. «Αν και είχα υψηλότερες αποδοχές, σε ανθρώπινο επίπεδο ένιωθα μία ψυχρότητα, έχοντας την αίσθηση πως ούτε οι συνάδελφοί μου ούτε η εταιρεία που εργαζόμουν με καταλάβαιναν ή με στήριζαν πραγματικά», επισημαίνει.
Πολλοί μετανάστες δυσκολεύονται να αφομοιωθούν στη Γερμανία
Στην εταιρεία που εργάστηκε, αν και καλής φήμης, «οι μαθητευόμενοι συχνά χρησιμοποιούνταν μόνο ως βοηθοί, χωρίς να τους μαθαίνουν σχεδόν τίποτα, ενώ σπανίως βίωνα υποστήριξη ή πραγματικό ομαδικό πνεύμα». Ο ίδιος ένιωσε «ένα αίσθημα μοναξιάς» που του ήταν άγνωστο στην Ελλάδα. Ο Κνάισκε αισθανόταν στη Γερμανία «πολύ απομονωμένος, με ελάχιστους ανθρώπους» γύρω του και χωρίς να νιώσει ποτέ «πραγματική σύνδεση με τη χώρα, αν και κατά το ήμισυ Γερμανός».
Η απουσία ενός συναδελφικού περιβάλλοντος, σε συνδυασμό με τον διαρκή επαγγελματικό ανταγωνισμό οδήγησαν τον Κνάισκε να αναθεωρήσει τα σχέδιά του και εν τέλει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Όπως λέει, «η Γερμανία μου έδωσε μεγάλη εμπειρία, αλλά προσωπικά τη βρήκα πολύ ψυχρή χώρα», στην οποία ποτέ δεν αισθάνθηκε πραγματικά καλά. «Στην Ελλάδα ο άνθρωπος μετρά περισσότερο. Και εδώ υπάρχουν φυσικά συγκρούσεις ή δύσκολοι συνάδελφοι, κάτι που συμβαίνει παντού. Όμως έχω την αίσθηση ότι μπορώ να εξελιχθώ, χωρίς να πρέπει συνεχώς να παλεύω ενάντια σε άκαμπτες δομές». Εξάλλου, αν και οι οικονομικές απολαβές είναι χαμηλότερες, όπως τονίζει ο ίδιος «δεν είναι μόνο τα χρήματα που μετρούν στη ζωή. Στην Ελλάδα η οικονομική κατάσταση είναι πιο δύσκολη, αλλά απολαμβάνω περισσότερη ελευθερία και έχω την αίσθηση ότι η εργασία και η ζωή μου εναρμονίζονται καλύτερα. […] Γι’ αυτό και παρά τις δυσκολίες, είμαι ικανοποιημένος», καταλήγει.
HB: Η Ελλάδα στο επίκεντρο των αμερικανικών σχεδίων για το LNG
Η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt γράφει από την πλευρά της για τις επιδιώξεις των ΗΠΑ να καλύψουν το «κενό» που δημιουργείται στον ευρωπαϊκό κλάδο του φυσικού αερίου ως αποτέλεσμα της απεξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια, εστιάζοντας ιδίως στον ρόλο της Ελλάδας σε αυτό το εγχείρημα.
Τα εγκλήματα της Βέρμαχτ ξανά στην επιφάνεια
Για το ζήτημα των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής που διατέθηκαν μέσω δημοπρασίας στο ebay γράφει η Berliner Morgenpost σε άρθρο γενικότερης μνείας στα ναζιστικά εγκλήματα που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
«Οι φωτογραφίες της δημοπρασίας απεικονίζουν τους αγωνιστές της αντίστασης που οδηγούνται σε ομάδες των 20 ανδρών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής στην Αθήνα για εκτέλεση», καταγράφοντας έτσι τις τελευταίες τους στιγμές στο πρώτο φωτογραφικό υλικό από το γεγονός.
«Η εκτέλεση της 1ης Μαΐου 1944 συγκαταλέγεται στα σοβαρότερα εγκλήματα της ναζιστικής γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι από τους δολοφονημένους ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, πολλοί από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου στην Αθήνα. Η Βέρμαχτ χαρακτήρισε την εκτέλεση ως "αντίποινα” για τον θάνατο του Γερμανού υποστράτηγου Φραντς Κρεχ και τεσσάρων ακόμα αξιωματικών. […] Το γεγονός δε ότι οι κατακτητές επέλεξαν την 1η Μαΐου – την παγκόσμια ημέρα εργασίας – και την Καισαριανή ως τόπο εκτέλεσης δεν ήταν τυχαίο. Η συνοικία, που από τη δεκαετία του 1920 είχε διαμορφωθεί από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, θεωρούνταν προπύργιο της Αριστεράς. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, η Καισαριανή έγινε κέντρο του αντιστασιακού κινήματος ΕΑΜ και της στρατιωτικής του οργάνωσης ΕΛΑΣ. Πολλοί από τους εκτελεσθέντες ήταν κομμουνιστές, οι οποίοι είχαν ήδη φυλακιστεί υπό το καθεστώς του Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά μεταξύ 1936 και 1941.
Τα θύματα θάφτηκαν στο 3ο Νεκροταφείο Αθηνών στη συνοικία Νίκαια. Εκεί βρίσκονται οι τάφοι πολλών αγωνιστών της αντίστασης κατά της δικτατορίας Μεταξά και των Γερμανών κατακτητών. Ένα μνημείο που ανεγέρθηκε το 1980 θυμίζει την εθνική αντίσταση κατά της γερμανικής Κατοχής». Το γερμανικό μέσο υπογραμμίζει ακόμα πως «δεν επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό: κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι Γερμανοί εκτέλεσαν στην Καισαριανή περίπου 600 αγωνιστές της αντίστασης».
Τα εγκλήματα της Βέρμαχτ και των SS στην Ελλάδα «αποσιωπήθηκαν για πολύ καιρό στη Γερμανία. Τοπωνύμια όπως η Καισαριανή, τα Καλάβρυτα ή το Δίστομο, τόποι σφαγών, παρέμειναν άγνωστα σε πολλούς. Μόνο από τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε μια ευρύτερη αντιμετώπιση του παρελθόντος», μία διαδικασία που παραμένει ακόμη εκκρεμής. «Οι ελληνικές αξιώσεις αποζημιώσεων για τα εγκλήματα της κατοχής παραμένουν. Το 1960 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατέβαλε 115 εκατομμύρια μάρκα ως αποζημίωση και θεώρησε ότι έτσι διευθετήθηκαν περαιτέρω αξιώσεις. Η Αθήνα, αντιθέτως, εξακολουθεί να θεωρεί το ζήτημα των αποζημιώσεων ανοιχτό. Έκθεση του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου το 2019 υπολόγισε τις αξιώσεις σε 309,5 δισεκατομμύρια ευρώ», καταλήγει η Berliner Morgenpost.
Ολοένα περισσότεροι άνθρωποι με μεταναστευτικό υπόβαθρο εγκαταλείπουν τη Γερμανία
Το FOCUS Online φιλοξενεί συνέντευξη του Δημήτρη Κνάισκε, ηλεκτρολόγου που έζησε για χρόνια στη Γερμανία ελπίζοντας σε καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές, αλλά εν τέλει επέστρεψε απογοητευμένος στην Ελλάδα.
«Πολλοί Έλληνες ελπίζουν να βρουν στη Γερμανία καλύτερες δουλειές και υψηλότερους μισθούς. Ο Δημήτρης Κνάισκε έκανε την επαγγελματική του εκπαίδευση στο Αμβούργο, όμως αντί για επαγγελματική ολοκλήρωση βίωσε απογοήτευση, μία νοοτροπία ανταγωνισμού και τη μοναξιά. Μετά από μερικά χρόνια αποφάσισε να βάλει μια τελεία και επέστρεψε στη Χαλκιδική», γράφει το γερμανικό μέσο.
Όπως λέει ο ίδιος ο Κνάισκε στη συνέντευξή του, «ως νέος άνθρωπος έπεσα κυριολεκτικά στα βαθιά», όταν από το ελληνικό περιβάλλον στήριξης βρέθηκε στο διαφορετικό γερμανικό περιβάλλον του ανταγωνισμού. «Αν και είχα υψηλότερες αποδοχές, σε ανθρώπινο επίπεδο ένιωθα μία ψυχρότητα, έχοντας την αίσθηση πως ούτε οι συνάδελφοί μου ούτε η εταιρεία που εργαζόμουν με καταλάβαιναν ή με στήριζαν πραγματικά», επισημαίνει.
Πολλοί μετανάστες δυσκολεύονται να αφομοιωθούν στη ΓερμανίαΣτην εταιρεία που εργάστηκε, αν και καλής φήμης, «οι μαθητευόμενοι συχνά χρησιμοποιούνταν μόνο ως βοηθοί, χωρίς να τους μαθαίνουν σχεδόν τίποτα, ενώ σπανίως βίωνα υποστήριξη ή πραγματικό ομαδικό πνεύμα». Ο ίδιος ένιωσε «ένα αίσθημα μοναξιάς» που του ήταν άγνωστο στην Ελλάδα. Ο Κνάισκε αισθανόταν στη Γερμανία «πολύ απομονωμένος, με ελάχιστους ανθρώπους» γύρω του και χωρίς να νιώσει ποτέ «πραγματική σύνδεση με τη χώρα, αν και κατά το ήμισυ Γερμανός».
Η απουσία ενός συναδελφικού περιβάλλοντος, σε συνδυασμό με τον διαρκή επαγγελματικό ανταγωνισμό οδήγησαν τον Κνάισκε να αναθεωρήσει τα σχέδιά του και εν τέλει να επιστρέψει στην Ελλάδα. Όπως λέει, «η Γερμανία μου έδωσε μεγάλη εμπειρία, αλλά προσωπικά τη βρήκα πολύ ψυχρή χώρα», στην οποία ποτέ δεν αισθάνθηκε πραγματικά καλά. «Στην Ελλάδα ο άνθρωπος μετρά περισσότερο. Και εδώ υπάρχουν φυσικά συγκρούσεις ή δύσκολοι συνάδελφοι, κάτι που συμβαίνει παντού. Όμως έχω την αίσθηση ότι μπορώ να εξελιχθώ, χωρίς να πρέπει συνεχώς να παλεύω ενάντια σε άκαμπτες δομές». Εξάλλου, αν και οι οικονομικές απολαβές είναι χαμηλότερες, όπως τονίζει ο ίδιος «δεν είναι μόνο τα χρήματα που μετρούν στη ζωή. Στην Ελλάδα η οικονομική κατάσταση είναι πιο δύσκολη, αλλά απολαμβάνω περισσότερη ελευθερία και έχω την αίσθηση ότι η εργασία και η ζωή μου εναρμονίζονται καλύτερα. […] Γι’ αυτό και παρά τις δυσκολίες, είμαι ικανοποιημένος», καταλήγει.
HB: Η Ελλάδα στο επίκεντρο των αμερικανικών σχεδίων για το LNG
Η οικονομική επιθεώρηση Handelsblatt γράφει από την πλευρά της για τις επιδιώξεις των ΗΠΑ να καλύψουν το «κενό» που δημιουργείται στον ευρωπαϊκό κλάδο του φυσικού αερίου ως αποτέλεσμα της απεξάρτησης από τη ρωσική ενέργεια, εστιάζοντας ιδίως στον ρόλο της Ελλάδας σε αυτό το εγχείρημα.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο των αμερικανικών σχεδίων
«Κεντρικό ρόλο στα αμερικανικά σχέδια θα διαδραματίσουν στο μέλλον οι τερματικοί σταθμοί LNG και οι αγωγοί φυσικού αερίου στην Ελλάδα». Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται ο λεγόμενος «κάθετος διάδρομος» που συνδέει τους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς LNG με τα δίκτυα φυσικού αερίου της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και επιτρέπει προμήθειες έως τη Μολδαβία και την Ουκρανία, αλλά και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
«Για τις ΗΠΑ ο διάδρομος έχει στρατηγική σημασία για τη μεταφορά αμερικανικού LNG στην Ανατολική Ευρώπη χωρίς να αναμειγνύεται με ρωσικό αέριο, το οποίο θα μπορούσε να εισέλθει στην ΕΕ μέσω της Τουρκίας. Όπως επισημαίνει και ο Έλληνας υπουργός Ενέργειας Παπασταύρου, "αφορά μια ευρύτερη γεωστρατηγική ενδοχώρα περίπου 100 εκατομμυρίων ανθρώπων, με την Ελλάδανα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο ως πύλη”.
[…] Πάντως οι υπάρχοντες αγωγοί θα πρέπει να αναβαθμιστούν τεχνικά και να συμπληρωθούν με νέα τμήματα για να διαχειριστούν τις απαιτούμενες ποσότητες αερίου, […] ενώ αναγκαία κρίνεται και η εναρμόνιση των διαφορετικών ρυθμιστικών πλαισίων […] όπως και η μείωση των τελών διέλευσης και μεταφοράς στα συμμετέχοντα κράτη», ώστε το εγχείρημα να καταστεί ανταγωνιστικό σε εναλλακτικές οδούς προμήθειας, για παράδειγμα από την Πολωνία.
Η Handelsblatt παρατηρεί πως στον κάθετο διάδρομο ποντάρουν πολύ οι ελληνικές εταιρείες, με τους εισαγωγείς αερίου και τους διαχειριστές μονάδων παραγωγής ενέργειας να αναμένουν μακροπρόθεσμα αύξηση της ζήτησης. Τέλος, παραμένει ανοιχτό το εάν «η ΕΕ θα συμμετάσχει χρηματοδοτικά στο πρότζεκτ», για το οποίο πάντως έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον και αμερικανικοί φορείς.
«Κεντρικό ρόλο στα αμερικανικά σχέδια θα διαδραματίσουν στο μέλλον οι τερματικοί σταθμοί LNG και οι αγωγοί φυσικού αερίου στην Ελλάδα». Στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται ο λεγόμενος «κάθετος διάδρομος» που συνδέει τους ελληνικούς τερματικούς σταθμούς LNG με τα δίκτυα φυσικού αερίου της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας και επιτρέπει προμήθειες έως τη Μολδαβία και την Ουκρανία, αλλά και σε άλλες χώρες των Βαλκανίων και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
«Για τις ΗΠΑ ο διάδρομος έχει στρατηγική σημασία για τη μεταφορά αμερικανικού LNG στην Ανατολική Ευρώπη χωρίς να αναμειγνύεται με ρωσικό αέριο, το οποίο θα μπορούσε να εισέλθει στην ΕΕ μέσω της Τουρκίας. Όπως επισημαίνει και ο Έλληνας υπουργός Ενέργειας Παπασταύρου, "αφορά μια ευρύτερη γεωστρατηγική ενδοχώρα περίπου 100 εκατομμυρίων ανθρώπων, με την Ελλάδανα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο ως πύλη”.
[…] Πάντως οι υπάρχοντες αγωγοί θα πρέπει να αναβαθμιστούν τεχνικά και να συμπληρωθούν με νέα τμήματα για να διαχειριστούν τις απαιτούμενες ποσότητες αερίου, […] ενώ αναγκαία κρίνεται και η εναρμόνιση των διαφορετικών ρυθμιστικών πλαισίων […] όπως και η μείωση των τελών διέλευσης και μεταφοράς στα συμμετέχοντα κράτη», ώστε το εγχείρημα να καταστεί ανταγωνιστικό σε εναλλακτικές οδούς προμήθειας, για παράδειγμα από την Πολωνία.
Η Handelsblatt παρατηρεί πως στον κάθετο διάδρομο ποντάρουν πολύ οι ελληνικές εταιρείες, με τους εισαγωγείς αερίου και τους διαχειριστές μονάδων παραγωγής ενέργειας να αναμένουν μακροπρόθεσμα αύξηση της ζήτησης. Τέλος, παραμένει ανοιχτό το εάν «η ΕΕ θα συμμετάσχει χρηματοδοτικά στο πρότζεκτ», για το οποίο πάντως έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον και αμερικανικοί φορείς.
Τα εγκλήματα της Βέρμαχτ ξανά στην επιφάνεια
Για το ζήτημα των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής που διατέθηκαν μέσω δημοπρασίας στο ebay γράφει η Berliner Morgenpost σε άρθρο γενικότερης μνείας στα ναζιστικά εγκλήματα που έλαβαν χώρα στην Ελλάδα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Βέρμαχτ προέβη σε πολλά ειδεχθή εγκλήματα στην Ελλάδα
«Οι φωτογραφίες της δημοπρασίας απεικονίζουν τους αγωνιστές της αντίστασης που οδηγούνται σε ομάδες των 20 ανδρών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής στην Αθήνα για εκτέλεση», καταγράφοντας έτσι τις τελευταίες τους στιγμές στο πρώτο φωτογραφικό υλικό από το γεγονός.
«Η εκτέλεση της 1ης Μαΐου 1944 συγκαταλέγεται στα σοβαρότερα εγκλήματα της ναζιστικής γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα. Οι περισσότεροι από τους δολοφονημένους ήταν πολιτικοί κρατούμενοι, πολλοί από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου στην Αθήνα. Η Βέρμαχτ χαρακτήρισε την εκτέλεση ως "αντίποινα” για τον θάνατο του Γερμανού υποστράτηγου Φραντς Κρεχ και τεσσάρων ακόμα αξιωματικών. […] Το γεγονός δε ότι οι κατακτητές επέλεξαν την 1η Μαΐου – την παγκόσμια ημέρα εργασίας – και την Καισαριανή ως τόπο εκτέλεσης δεν ήταν τυχαίο. Η συνοικία, που από τη δεκαετία του 1920 είχε διαμορφωθεί από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, θεωρούνταν προπύργιο της Αριστεράς. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, η Καισαριανή έγινε κέντρο του αντιστασιακού κινήματος ΕΑΜ και της στρατιωτικής του οργάνωσης ΕΛΑΣ. Πολλοί από τους εκτελεσθέντες ήταν κομμουνιστές, οι οποίοι είχαν ήδη φυλακιστεί υπό το καθεστώς του Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά μεταξύ 1936 και 1941.
Τα θύματα θάφτηκαν στο 3ο Νεκροταφείο Αθηνών στη συνοικία Νίκαια. Εκεί βρίσκονται οι τάφοι πολλών αγωνιστών της αντίστασης κατά της δικτατορίας Μεταξά και των Γερμανών κατακτητών. Ένα μνημείο που ανεγέρθηκε το 1980 θυμίζει την εθνική αντίσταση κατά της γερμανικής Κατοχής». Το γερμανικό μέσο υπογραμμίζει ακόμα πως «δεν επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό: κατά τη διάρκεια της Κατοχής, οι Γερμανοί εκτέλεσαν στην Καισαριανή περίπου 600 αγωνιστές της αντίστασης».
Τα εγκλήματα της Βέρμαχτ και των SS στην Ελλάδα «αποσιωπήθηκαν για πολύ καιρό στη Γερμανία. Τοπωνύμια όπως η Καισαριανή, τα Καλάβρυτα ή το Δίστομο, τόποι σφαγών, παρέμειναν άγνωστα σε πολλούς. Μόνο από τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε μια ευρύτερη αντιμετώπιση του παρελθόντος», μία διαδικασία που παραμένει ακόμη εκκρεμής. «Οι ελληνικές αξιώσεις αποζημιώσεων για τα εγκλήματα της κατοχής παραμένουν. Το 1960 η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατέβαλε 115 εκατομμύρια μάρκα ως αποζημίωση και θεώρησε ότι έτσι διευθετήθηκαν περαιτέρω αξιώσεις. Η Αθήνα, αντιθέτως, εξακολουθεί να θεωρεί το ζήτημα των αποζημιώσεων ανοιχτό. Έκθεση του ελληνικού Ελεγκτικού Συνεδρίου το 2019 υπολόγισε τις αξιώσεις σε 309,5 δισεκατομμύρια ευρώ», καταλήγει η Berliner Morgenpost.
Tags
ΕΥΡΩΠΗ