Η Αγγλία του Τόμας Τούχελ φαίνεται ικανότατη στην προσαρμογή και τη διαχείριση καταστάσεων, όταν το ματς στραβώνει. Θα καταφέρει να αποκλείσει όμως την Αργεντινή;
Η Αγγλία δείχνει φέτος ικανή για κάθε ειδική αποστολή
Τα Μουντιάλ, με τους μονούς αγώνες νοκ άουτ, είναι διοργανώσεις ειδικών συνθηκών, που χρειάζονται αντιστοίχως ανθρώπους ειδικών αποστολών. Σε αυτά τα τουρνουά οι μεγάλες ομάδες, αυτές που μπορούν να φτάσουν ως την κατάκτηση του τροπαίου, δεν είναι οπωσδήποτε εκείνες που παίζουν άκρως θελκτικό ποδόσφαιρο ή μπορούν να εφαρμόσουν κυριαρχικά το πλάνο τους. Αντιθέτως, τη διαφορά κάνει η δυνατότητα προσαρμογής, η ικανότητα να αντεπεξέλθουν όταν το ματς «δεν τους πάει». Και μία τέτοια ομάδα είναι η Αγγλία του Τόμας Τούχελ.
O «Tournament Thomas» έχει τον τρόπο
Ο «Tournament Thomas», όπως είναι το νέο παρατσούκλι που έδωσαν οι Εγγλέζοι στον Τούχελ, είναι ένας προπονητής κομμένος και ραμμένος για ειδικές αποστολές, όπως το Μουντιάλ. Η διορατικότητά του φάνηκε ήδη από την επιλογή του ρόστερ, την οποία πολλοί επέκριναν, «ειδικοί» και μη. Εν αντιθέσει με προηγούμενες διοργανώσεις, στις οποίες ομοσπονδιακοί προπονητές επέλεγαν απλώς τους ποιοτικότερους ποδοσφαιριστές της χώρας – και πάσχιζαν για παράδειγμα να χωρέσουν με το ζόρι Λάμπαρντ, Σκόουλς, Τζέραρντ, Μπέκαμ, Όουεν και Ρούνεϊ στην ίδια εντεκάδα –, αποδεικνύεται εν τέλει πως ο Τούχελ ήξερε πολύ καλά τι έκανε.
Μπέλινγκχαμ-Κέιν όπως Γκασκόιν-Λίνεκερ
Το απαραίτητο κερασάκι στην τούρτα είναι η συνύπαρξη των Μπέλινγκχαμ και Κέιν μεσοεπιθετικά, ως μία σύγχρονη εκδοχή των Πολ Γκασκόιν και Γκάρι Λίνεκερ, του ντουέτου που οδήγησε την Αγγλία ως τα ημιτελικά στο Μουντιάλ του 1990. Έχοντας έναν χαρισματικό μέσο με προσωπικότητα, ένταση και ικανότητα να δώσει απρόβλεπτες λύσεις δίπλα σε έναν κορυφαίο σκόρερ και σταθερό σημείο αναφοράς στην επίθεση, τα Τρία Λιοντάρια δείχνουν πως έχουν ό,τι χρειάζεται για να βρουν τις «μεγάλες στιγμές» έμπνευσης και αποτελεσματικότητας που διαχωρίζουν τις μέτριες ομάδες από τα φαβορί κατάκτησης του τίτλου.
20 χρόνια αργότερα και τέσσερα μετά τον πόλεμο των Φόκλαντ η Αργεντινή προκρίνεται σε βάρος της Αγγλίας (2-1) στον αγώνα που σημαδεύτηκε από το «Χέρι του Θεού» και το απαράμιλλης ομορφιάς γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα, ο οποίος πήρε από το χέρι την Αλμπισελέστε και την οδήγησε στην κατάκτηση του Μουντιάλ.
Στην επόμενη αναμέτρηση των δύο, στο Μουντιάλ του 1998 στο Σεντ Ετιέν της Γαλλίας, η Αργεντινή προκρίθηκε και πάλι, αυτήν τη φορά στα πέναλτι, σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε από την αποβολή του Ντέιβιντ Μπέκαμ για κλωτσιά εκτός φάσης στον Ντιέγκο Σιμεόνε, ο οποίος αργότερα παραδέχτηκε πως «ο διαιτητής έπεσε στην παγίδα» και πως η ορθή απόφαση θα ήταν «κίτρινη και όχι κόκκινη κάρτα». Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Μπέκαμ πήρε την εκδίκησή του, με την Αγγλία να επικρατεί με 1-0 της Αλμπισελέστε για τη φάση των ομίλων, στην τελευταία επίσημη αναμέτρηση των δύο χωρών.
Την Τετάρτη στην Ατλάντα η Αγγλία του Τόμας Τούχελ καλείται να αποκλείσει την Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι. Μία ομάδα που, όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει ο προπονητής της Σκαλόνι, είναι ικανότατη στο να απορροφά την πίεση του αντιπάλου και με προσωπικές στιγμές μαγείας (όπως του Μέσι με την Αίγυπτο ή του Άλβαρεζ με την Ελβετία) να βρίσκει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Εφ' όσον τα καταφέρει, η Αγγλία θα βρεθεί ξανά σε τελικό Μουντιάλ για πρώτη φορά από το 1966 – τη μοναδική χρονιά που κατέκτησε και το τρόπαιο.
Γιώργος Πασσάς --D.W
Η Αγγλία δείχνει φέτος ικανή για κάθε ειδική αποστολή
Τα Μουντιάλ, με τους μονούς αγώνες νοκ άουτ, είναι διοργανώσεις ειδικών συνθηκών, που χρειάζονται αντιστοίχως ανθρώπους ειδικών αποστολών. Σε αυτά τα τουρνουά οι μεγάλες ομάδες, αυτές που μπορούν να φτάσουν ως την κατάκτηση του τροπαίου, δεν είναι οπωσδήποτε εκείνες που παίζουν άκρως θελκτικό ποδόσφαιρο ή μπορούν να εφαρμόσουν κυριαρχικά το πλάνο τους. Αντιθέτως, τη διαφορά κάνει η δυνατότητα προσαρμογής, η ικανότητα να αντεπεξέλθουν όταν το ματς «δεν τους πάει». Και μία τέτοια ομάδα είναι η Αγγλία του Τόμας Τούχελ.
O «Tournament Thomas» έχει τον τρόπο
Ο «Tournament Thomas», όπως είναι το νέο παρατσούκλι που έδωσαν οι Εγγλέζοι στον Τούχελ, είναι ένας προπονητής κομμένος και ραμμένος για ειδικές αποστολές, όπως το Μουντιάλ. Η διορατικότητά του φάνηκε ήδη από την επιλογή του ρόστερ, την οποία πολλοί επέκριναν, «ειδικοί» και μη. Εν αντιθέσει με προηγούμενες διοργανώσεις, στις οποίες ομοσπονδιακοί προπονητές επέλεγαν απλώς τους ποιοτικότερους ποδοσφαιριστές της χώρας – και πάσχιζαν για παράδειγμα να χωρέσουν με το ζόρι Λάμπαρντ, Σκόουλς, Τζέραρντ, Μπέκαμ, Όουεν και Ρούνεϊ στην ίδια εντεκάδα –, αποδεικνύεται εν τέλει πως ο Τούχελ ήξερε πολύ καλά τι έκανε.
Ο Τούχελ μοιάζει να είναι «ειδικός» στους μονούς αγώνες νοκ άουτ
Η συμπερίληψη τόσων πολύπλευρων παικτών για τα χαφ – Ράις, Άντερσον, Μπέλινγκχαμ, Ρότζερς, Έζε – έχει επιτρέψει στην Αγγλία να δοκιμάζει ακόμα και τέσσερις διαφορετικούς συνδυασμούς προσώπων στο κέντρο, όπως έγινε χθες με τη Νορβηγία. Η υπερφόρτωση του άξονα με τους ανεστραμμένους πλάγιους μπακ (inverted wing-backs), σε συνδυασμό με τη διάθεση για γρήγορο και κάθετο ποδόσφαιρο, αλλά και τον box-to-box ρόλο που μπορούν να αναλάβουν σχεδόν όλοι οι κεντρώοι των Άγγλων, συνεισφέροντας και επιθετικά και ανασταλτικά, επιτρέπουν στον Τούχελ να κάνει τη μία δοκιμή μετά την άλλη και μάλιστα in-game, έως ότου να γίνει το «κλικ», χωρίς παράλληλα να κινδυνεύει σοβαρά η ομάδα να αποδιοργανωθεί.
Την ίδια στιγμή, τα εξτρέμ που επέλεξε ο Γερμανός τεχνικός προσθέτουν το απαραίτητο πλάτος στο επιθετικό τρίτο, προκειμένου να μην «μπουκώνουν» οι χώροι όταν φτάνει εν τέλει η μπάλα στην περιοχή του αντιπάλου. Και όλα αυτά με ένα βάθος στο ρόστερ ικανό να απορροφήσει τα προβλήματα τραυματισμών.
Η συμπερίληψη τόσων πολύπλευρων παικτών για τα χαφ – Ράις, Άντερσον, Μπέλινγκχαμ, Ρότζερς, Έζε – έχει επιτρέψει στην Αγγλία να δοκιμάζει ακόμα και τέσσερις διαφορετικούς συνδυασμούς προσώπων στο κέντρο, όπως έγινε χθες με τη Νορβηγία. Η υπερφόρτωση του άξονα με τους ανεστραμμένους πλάγιους μπακ (inverted wing-backs), σε συνδυασμό με τη διάθεση για γρήγορο και κάθετο ποδόσφαιρο, αλλά και τον box-to-box ρόλο που μπορούν να αναλάβουν σχεδόν όλοι οι κεντρώοι των Άγγλων, συνεισφέροντας και επιθετικά και ανασταλτικά, επιτρέπουν στον Τούχελ να κάνει τη μία δοκιμή μετά την άλλη και μάλιστα in-game, έως ότου να γίνει το «κλικ», χωρίς παράλληλα να κινδυνεύει σοβαρά η ομάδα να αποδιοργανωθεί.
Την ίδια στιγμή, τα εξτρέμ που επέλεξε ο Γερμανός τεχνικός προσθέτουν το απαραίτητο πλάτος στο επιθετικό τρίτο, προκειμένου να μην «μπουκώνουν» οι χώροι όταν φτάνει εν τέλει η μπάλα στην περιοχή του αντιπάλου. Και όλα αυτά με ένα βάθος στο ρόστερ ικανό να απορροφήσει τα προβλήματα τραυματισμών.
Μπέλινγκχαμ-Κέιν όπως Γκασκόιν-Λίνεκερ
Το απαραίτητο κερασάκι στην τούρτα είναι η συνύπαρξη των Μπέλινγκχαμ και Κέιν μεσοεπιθετικά, ως μία σύγχρονη εκδοχή των Πολ Γκασκόιν και Γκάρι Λίνεκερ, του ντουέτου που οδήγησε την Αγγλία ως τα ημιτελικά στο Μουντιάλ του 1990. Έχοντας έναν χαρισματικό μέσο με προσωπικότητα, ένταση και ικανότητα να δώσει απρόβλεπτες λύσεις δίπλα σε έναν κορυφαίο σκόρερ και σταθερό σημείο αναφοράς στην επίθεση, τα Τρία Λιοντάρια δείχνουν πως έχουν ό,τι χρειάζεται για να βρουν τις «μεγάλες στιγμές» έμπνευσης και αποτελεσματικότητας που διαχωρίζουν τις μέτριες ομάδες από τα φαβορί κατάκτησης του τίτλου.
Κέιν και Μπέλινγκχαμ αποτελούν το τέλειο δίδυμο για την επιθετική λειτουργία της Αγγλίας
Δεδομένης της δυνατότητας του Κέιν να κατεβαίνει χαμηλότερα στο γήπεδο για να συμβάλλει στο build-up, καθώς και του ρόλου των Άντερσον και Ράις να «καταπιούν» χιλιόμετρα, ο Μπέλινγκχαμ λειτουργεί ως απελευθερωμένο «10» που κινείται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του επιθετικού τρίτου, αποπροσανατολίζει, δημιουργεί και σκοράρει κατά βούληση, αποδιοργανώνοντας παράλληλα τις αντίπαλες γραμμές, ώστε να διαμορφωθεί και χώρος προς εκμετάλλευση για τον Κέιν.
Η διαφορά στον ρόλο του Μπέλινγκχαμ σε σύγκριση με τα προηγούμενα τουρνουά είναι χαοτική: ενώ στο Μουντιάλ του 2022 είχε 1,08 ευκαιρίες για γκολ ανά 90 λεπτά και μόλις 0,8 στο EURO 2024, πριν από τον χθεσινό προημιτελικό η συνεισφορά του στις ευκαιρίες έχει εκτοξευτεί στις 2,67 ανά αγώνα. Με τα δύο γκολ που πέτυχε χθες έφτασε μάλιστα τα 6 γκολ στη διοργάνωση, ισοβαθμώντας με τον Κέιν στην τέταρτη θέση της λίστας των σκόρερ του Μουντιάλ.
Τα «ζώα», το «Χέρι του Θεού» και η αποβολή του Μπέκαμ
Συγκριτικά πάντως με την εμφάνιση κόντρα στη Νορβηγία, η Αγγλία θα πρέπει να κάνει ένα πολύ πιο ποιοτικό παιχνίδι απέναντι στην Αργεντινή. Και αυτό σε ένα ζευγάρωμα με βαρύ παρελθόν, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.
Όπως γράφει το BBC, «Αγγλία εναντίον Αργεντινής, με έπαθλο μία θέση στον τελικό του Μουντιάλ. Εμβληματικό. Μία αναμέτρηση που σημαδεύει γενιές. Κλασικό. Δύσκολα βρίσκει κανείς τις λέξεις που να αποδίδουν το μεγαλείο της περίστασης».
Οι δύο ομάδες έχουν συναντηθεί ήδη πέντε φορές σε Παγκόσμια Κύπελλα. Η αγωνιστική αντιπαλότητα ξεκίνησε το μακρινό 1966 (νίκη της Αγγλίας με 1-0), όταν ο αρχηγός των Αργεντίνων, Αντόνιο Ρατίν, αποβλήθηκε με δύο κάρτες σε διάστημα τριών λεπτών – η δεύτερη μάλιστα για παρατεταμένη διαμαρτυρία στον διαιτητή. Με τη λήξη του αγώνα ο προπονητής των Άγγλων, Αλφ Ράμσεϊ, χαρακτήρισε τους Αργεντινούς ως «ζώα» και απαγόρευσε στους παίκτες του να ανταλλάξουν φανέλες μαζί τους.
Δεδομένης της δυνατότητας του Κέιν να κατεβαίνει χαμηλότερα στο γήπεδο για να συμβάλλει στο build-up, καθώς και του ρόλου των Άντερσον και Ράις να «καταπιούν» χιλιόμετρα, ο Μπέλινγκχαμ λειτουργεί ως απελευθερωμένο «10» που κινείται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του επιθετικού τρίτου, αποπροσανατολίζει, δημιουργεί και σκοράρει κατά βούληση, αποδιοργανώνοντας παράλληλα τις αντίπαλες γραμμές, ώστε να διαμορφωθεί και χώρος προς εκμετάλλευση για τον Κέιν.
Η διαφορά στον ρόλο του Μπέλινγκχαμ σε σύγκριση με τα προηγούμενα τουρνουά είναι χαοτική: ενώ στο Μουντιάλ του 2022 είχε 1,08 ευκαιρίες για γκολ ανά 90 λεπτά και μόλις 0,8 στο EURO 2024, πριν από τον χθεσινό προημιτελικό η συνεισφορά του στις ευκαιρίες έχει εκτοξευτεί στις 2,67 ανά αγώνα. Με τα δύο γκολ που πέτυχε χθες έφτασε μάλιστα τα 6 γκολ στη διοργάνωση, ισοβαθμώντας με τον Κέιν στην τέταρτη θέση της λίστας των σκόρερ του Μουντιάλ.
Τα «ζώα», το «Χέρι του Θεού» και η αποβολή του Μπέκαμ
Συγκριτικά πάντως με την εμφάνιση κόντρα στη Νορβηγία, η Αγγλία θα πρέπει να κάνει ένα πολύ πιο ποιοτικό παιχνίδι απέναντι στην Αργεντινή. Και αυτό σε ένα ζευγάρωμα με βαρύ παρελθόν, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου.
Όπως γράφει το BBC, «Αγγλία εναντίον Αργεντινής, με έπαθλο μία θέση στον τελικό του Μουντιάλ. Εμβληματικό. Μία αναμέτρηση που σημαδεύει γενιές. Κλασικό. Δύσκολα βρίσκει κανείς τις λέξεις που να αποδίδουν το μεγαλείο της περίστασης».
Οι δύο ομάδες έχουν συναντηθεί ήδη πέντε φορές σε Παγκόσμια Κύπελλα. Η αγωνιστική αντιπαλότητα ξεκίνησε το μακρινό 1966 (νίκη της Αγγλίας με 1-0), όταν ο αρχηγός των Αργεντίνων, Αντόνιο Ρατίν, αποβλήθηκε με δύο κάρτες σε διάστημα τριών λεπτών – η δεύτερη μάλιστα για παρατεταμένη διαμαρτυρία στον διαιτητή. Με τη λήξη του αγώνα ο προπονητής των Άγγλων, Αλφ Ράμσεϊ, χαρακτήρισε τους Αργεντινούς ως «ζώα» και απαγόρευσε στους παίκτες του να ανταλλάξουν φανέλες μαζί τους.
Το «Χέρι του Θεού» έμεινε στην ιστορία
20 χρόνια αργότερα και τέσσερα μετά τον πόλεμο των Φόκλαντ η Αργεντινή προκρίνεται σε βάρος της Αγγλίας (2-1) στον αγώνα που σημαδεύτηκε από το «Χέρι του Θεού» και το απαράμιλλης ομορφιάς γκολ του Ντιέγκο Μαραντόνα, ο οποίος πήρε από το χέρι την Αλμπισελέστε και την οδήγησε στην κατάκτηση του Μουντιάλ.
Στην επόμενη αναμέτρηση των δύο, στο Μουντιάλ του 1998 στο Σεντ Ετιέν της Γαλλίας, η Αργεντινή προκρίθηκε και πάλι, αυτήν τη φορά στα πέναλτι, σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε από την αποβολή του Ντέιβιντ Μπέκαμ για κλωτσιά εκτός φάσης στον Ντιέγκο Σιμεόνε, ο οποίος αργότερα παραδέχτηκε πως «ο διαιτητής έπεσε στην παγίδα» και πως η ορθή απόφαση θα ήταν «κίτρινη και όχι κόκκινη κάρτα». Τέσσερα χρόνια αργότερα ο Μπέκαμ πήρε την εκδίκησή του, με την Αγγλία να επικρατεί με 1-0 της Αλμπισελέστε για τη φάση των ομίλων, στην τελευταία επίσημη αναμέτρηση των δύο χωρών.
Την Τετάρτη στην Ατλάντα η Αγγλία του Τόμας Τούχελ καλείται να αποκλείσει την Αργεντινή του Λιονέλ Μέσι. Μία ομάδα που, όπως εύστοχα έχει παρατηρήσει ο προπονητής της Σκαλόνι, είναι ικανότατη στο να απορροφά την πίεση του αντιπάλου και με προσωπικές στιγμές μαγείας (όπως του Μέσι με την Αίγυπτο ή του Άλβαρεζ με την Ελβετία) να βρίσκει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Εφ' όσον τα καταφέρει, η Αγγλία θα βρεθεί ξανά σε τελικό Μουντιάλ για πρώτη φορά από το 1966 – τη μοναδική χρονιά που κατέκτησε και το τρόπαιο.
Γιώργος Πασσάς --D.W