Η δίκη των ακτιβιστών στη Ρόδο, η πρώτη εκλογή προέδρου Κοινοβουλίου από την AfD και η σκιά της 7ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ στα πρωτοσέλιδα του γερμανικού Τύπου.
Ο Τομπίας Ράους
Η taz του Βερολίνου κάνει αναφορά στη δίκη δύο ακτιβιστών στη Ρόδο, των Τόμι Όλσεν και Παναγιώτη Δημητρά της ΜΚΟ Aegean Boat Report (ABR), και σημειώνει: «Η Δικαιοσύνη τους κατηγορεί για σύσταση ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, καθώς και για συνέργεια σε παράνομη είσοδο και παράνομη παραμονή μεταναστών σε σειρά υποθέσεων. Σε περίπτωση καταδίκης, αντιμετωπίζουν ποινή κάθειρξης έως και 20 ετών.
Ο Νορβηγός Τόμι Όλσεν που ζει στο Τρόμσο της Νορβηγίας είναι ο ιδρυτής της ABR. Από το 2017, η οργάνωση παρακολουθεί ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αιγαίο και καταγράφει κυρίως τις λεγόμενες επαναπροωθήσεις (pushbacks), δηλαδή τις συχνά βίαιες και παράνομες απομακρύνσεις προσφύγων και μεταναστών, οι οποίες έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή. Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι επίσης μέλος της ελληνικής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (Greek Helsinki Monitor). Και οι δύο αρνούνται τις κατηγορίες που τους αποδίδονται».
Πρώτη φορά πρόεδρος τοπικού κοινοβουλίου από την AfD
Το θέμα όμως που κυριαρχεί στον γερμανικό Τύπο είναι η εκλογή για πρώτη φορά στη Γερμανία προέδρου τοπικού Κοινοβουλίου από την AfD. H Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει: «Η επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Πρασίνων είχε δίκιο όταν δήλωσε, μετά την εκλογή του βουλευτή της AfD Τόμπιας Ράους στη θέση του προέδρου του Κοινοβουλίου της Σαξονίας-Άνχαλτ, ότι «ξεπεράστηκε ένα όριο».
Με την εκλογή ενός μέλους ενός κόμματος που η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος χαρακτηρίζει ακροδεξιό στην ανώτατη θεσμική θέση του ομόσπονδου κρατιδίου, η μέχρι πρότινος πολιτική απομόνωσής του μετατράπηκε στο ακριβώς αντίθετο. Η AfD δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο, αλλά στον πυρήνα του πολιτικού συστήματος. Αυτό που η AfD δεν κατάφερε να πετύχει οριακά στις εκλογές για το τοπικό Κοινοβούλιο, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία, επιδιώκει τώρα να το εξασφαλίσει μέσω της οργάνωσης και λειτουργίας του ίδιου του Κοινοβουλίου, στην καθημερινή κοινοβουλευτική πρακτική. Εκεί θα φανεί τελικά εάν πράγματι παραβιάζονται δημοκρατικά όρια ή εάν στη Σαξονία-Άνχαλτ συντελέστηκε απλώς μια αλλαγή πολιτικής ισχύος, την οποία τα υπόλοιπα κόμματα θεωρούν «υπέρβαση ορίων» μόνο και μόνο επειδή πλέον είναι τα ίδια που βρίσκονται στο περιθώριο».
Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου: Το Ισραήλ υπό διεθνή πίεση
Τέλος, για τη θλιβερή επέτειο της επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου η Rhein-Neckar-Zeitung γράφει: «Σήμερα, τρία χρόνια αργότερα και μετά τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, το Ισραήλ, το κράτος που δέχθηκε την επίθεση, έχει μετατραπεί σε πολιτικό παρία. Σε βάρος του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνάς του έχουν εκδοθεί διεθνή εντάλματα σύλληψης. Το Ισραήλ έχει σήμερα περισσότερους εχθρούς από ποτέ στη διεθνή σκηνή. Ακόμα και σε χώρες που παραδοσιακά το αντιμετώπιζαν με συμπάθεια, όπως η Γερμανία και οι ΗΠΑ, η κριτική δεν στρέφεται πλέον μόνο κατά της κυβέρνησης Νετανιάχου, αλλά ολοένα περισσότερο κατά του ίδιου του κράτους, παρά τις επίσημες διακηρύξεις αλληλεγγύης.
Ήταν άραγε αυτός ο στόχος της Χαμάς; Να φέρει το Ισραήλ στο εδώλιο της διεθνούς κατακραυγής; Πολλά, αν και όχι όλα, θα εξαρτηθούν από το αν ο ακραίος κυβερνητικός συνασπισμός του Νετανιάχου απομακρυνθεί σύντομα από την εξουσία. Ακόμα σημαντικότερο, όμως, είναι το Ισραήλ να επιτρέψει στους Παλαιστίνιους να έχουν χώρο για να ζήσουν και να ανασάνουν. Να ανακάμψουν από τον πόλεμο στη Γάζα και τη βία των εποίκων στη Δυτική Όχθη. Η Γάζα πρέπει να ανοικοδομηθεί και η εκπαίδευση να καταστεί προσβάσιμη σε όλους. Προς το παρόν, αυτό μοιάζει ουτοπικό. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική απέναντι στον φαύλο κύκλο της τρομοκρατίας και του πολέμου».
Ο Τομπίας Ράους
Η taz του Βερολίνου κάνει αναφορά στη δίκη δύο ακτιβιστών στη Ρόδο, των Τόμι Όλσεν και Παναγιώτη Δημητρά της ΜΚΟ Aegean Boat Report (ABR), και σημειώνει: «Η Δικαιοσύνη τους κατηγορεί για σύσταση ή συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, καθώς και για συνέργεια σε παράνομη είσοδο και παράνομη παραμονή μεταναστών σε σειρά υποθέσεων. Σε περίπτωση καταδίκης, αντιμετωπίζουν ποινή κάθειρξης έως και 20 ετών.
Ο Νορβηγός Τόμι Όλσεν που ζει στο Τρόμσο της Νορβηγίας είναι ο ιδρυτής της ABR. Από το 2017, η οργάνωση παρακολουθεί ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Αιγαίο και καταγράφει κυρίως τις λεγόμενες επαναπροωθήσεις (pushbacks), δηλαδή τις συχνά βίαιες και παράνομες απομακρύνσεις προσφύγων και μεταναστών, οι οποίες έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια στην περιοχή. Ο Παναγιώτης Δημητράς είναι επίσης μέλος της ελληνικής οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (Greek Helsinki Monitor). Και οι δύο αρνούνται τις κατηγορίες που τους αποδίδονται».
Πρώτη φορά πρόεδρος τοπικού κοινοβουλίου από την AfD
Το θέμα όμως που κυριαρχεί στον γερμανικό Τύπο είναι η εκλογή για πρώτη φορά στη Γερμανία προέδρου τοπικού Κοινοβουλίου από την AfD. H Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει: «Η επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Πρασίνων είχε δίκιο όταν δήλωσε, μετά την εκλογή του βουλευτή της AfD Τόμπιας Ράους στη θέση του προέδρου του Κοινοβουλίου της Σαξονίας-Άνχαλτ, ότι «ξεπεράστηκε ένα όριο».
Με την εκλογή ενός μέλους ενός κόμματος που η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος χαρακτηρίζει ακροδεξιό στην ανώτατη θεσμική θέση του ομόσπονδου κρατιδίου, η μέχρι πρότινος πολιτική απομόνωσής του μετατράπηκε στο ακριβώς αντίθετο. Η AfD δεν βρίσκεται πλέον στο περιθώριο, αλλά στον πυρήνα του πολιτικού συστήματος. Αυτό που η AfD δεν κατάφερε να πετύχει οριακά στις εκλογές για το τοπικό Κοινοβούλιο, δηλαδή την απόλυτη πλειοψηφία, επιδιώκει τώρα να το εξασφαλίσει μέσω της οργάνωσης και λειτουργίας του ίδιου του Κοινοβουλίου, στην καθημερινή κοινοβουλευτική πρακτική. Εκεί θα φανεί τελικά εάν πράγματι παραβιάζονται δημοκρατικά όρια ή εάν στη Σαξονία-Άνχαλτ συντελέστηκε απλώς μια αλλαγή πολιτικής ισχύος, την οποία τα υπόλοιπα κόμματα θεωρούν «υπέρβαση ορίων» μόνο και μόνο επειδή πλέον είναι τα ίδια που βρίσκονται στο περιθώριο».
Τρία χρόνια μετά την 7η Οκτωβρίου: Το Ισραήλ υπό διεθνή πίεση
Μια βαθιά τραυματική εμπειρία για το Ισραήλ
Τέλος, για τη θλιβερή επέτειο της επίθεσης της Χαμάς στο Ισραήλ την 7η Οκτωβρίου η Rhein-Neckar-Zeitung γράφει: «Σήμερα, τρία χρόνια αργότερα και μετά τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Παλαιστινίων, το Ισραήλ, το κράτος που δέχθηκε την επίθεση, έχει μετατραπεί σε πολιτικό παρία. Σε βάρος του πρωθυπουργού και του υπουργού Άμυνάς του έχουν εκδοθεί διεθνή εντάλματα σύλληψης. Το Ισραήλ έχει σήμερα περισσότερους εχθρούς από ποτέ στη διεθνή σκηνή. Ακόμα και σε χώρες που παραδοσιακά το αντιμετώπιζαν με συμπάθεια, όπως η Γερμανία και οι ΗΠΑ, η κριτική δεν στρέφεται πλέον μόνο κατά της κυβέρνησης Νετανιάχου, αλλά ολοένα περισσότερο κατά του ίδιου του κράτους, παρά τις επίσημες διακηρύξεις αλληλεγγύης.
Ήταν άραγε αυτός ο στόχος της Χαμάς; Να φέρει το Ισραήλ στο εδώλιο της διεθνούς κατακραυγής; Πολλά, αν και όχι όλα, θα εξαρτηθούν από το αν ο ακραίος κυβερνητικός συνασπισμός του Νετανιάχου απομακρυνθεί σύντομα από την εξουσία. Ακόμα σημαντικότερο, όμως, είναι το Ισραήλ να επιτρέψει στους Παλαιστίνιους να έχουν χώρο για να ζήσουν και να ανασάνουν. Να ανακάμψουν από τον πόλεμο στη Γάζα και τη βία των εποίκων στη Δυτική Όχθη. Η Γάζα πρέπει να ανοικοδομηθεί και η εκπαίδευση να καταστεί προσβάσιμη σε όλους. Προς το παρόν, αυτό μοιάζει ουτοπικό. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί τη μοναδική εναλλακτική απέναντι στον φαύλο κύκλο της τρομοκρατίας και του πολέμου».
Μαρία Ρηγούτσου -D.W
Tags
ΕΥΡΩΠΗ