Η Νεφέλη Κάβουρα γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Γερμανία. Το πρώτο της μυθιστόρημα με θέμα τον αναμενόμενο θάνατο ενός κατάκοιτου πατέρα απέσπασε ήδη θετικές κριτικές.
Η Νεφέλη Κάβουρα προσκλήθηκε στον διαγωνισμό γερμανόφωνης λογοτεχνίας
Είναι τρομερά εξασκημένη να φτιάχνει ντολμαδάκια. Η μαμά την είχε βάλει να στρίβει παραγεμισμένα κληματόφυλλα επί ατέλειωτες ώρες όταν πέθανε η γιαγιά. Ο θάνατος είναι παντοκράτορας και στο πρώτο μυθιστόρημα της Νεφέλης Κάβουρα με τίτλο «Κίτρινο, δεν είναι κι αυτή κακή ιδέα» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Kiepenheuer & Witsch.
Η Νεφέλη γεννήθηκε το 1996 στη Βαμβέργη και ζει σήμερα στο Αμβούργο. Οι δυο ηρωίδες του βιβλίου της, η Ρουθ και η Λέα, μάνα και κόρη, είναι θέλοντας και μη απορροφημένες από τον εδώ και χρόνια αναπόφευκτο και διαρκώς επικείμενο θάνατο του συζύγου και πατέρα. Ο Γκέοργκ μετά από αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι και απόλυτα εξαρτημένος από τους άλλους.
Ο θάνατος, το μοιραίο που δεν έρχεται, κυριαρχεί με τρόπο αδυσώπητο στην καθημερινότητα των δυο γυναικών και κάποια στιγμή επηρεάζει και τη σχέση μάνας και κόρης. Η δεκαπεντάχρονη Λέα θέλει να ζήσει, η Ρουθ την αγνοεί, παραδομένη καθώς είναι στα χέρια αυτού του λυτρωτικού απευκταίου.
Λογοτεχνία και γαστριμαργία
Γράψιμο και λογοτεχνικές εκδηλώσεις
Δύο πράγματα άρεσαν στη Νεφέλη Κάβουρα από τότε που ήταν μικρή, να γράφει και να οργανώνει λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Και αυτά τα δύο κάνει μέχρι σήμερα. Εργάζεται στον ανεξάρτητο εκδοτικό οίκο του Αμβούργου mairisch, είναι υπεύθυνη του λογοτεχνικού προγράμματος του τοπικού φεστιβάλ altonale, και παρουσιάζει τακτικά συγγραφείς σε λογοτεχνικές βραδιές.
Και να μην ξεχάσουμε τις ηδονές του ουρανίσκου. Στην ιστοσελίδα της καλεί τους φίλους να της στείλουν ιδέες και συνταγές, η ίδια εξάλλου οργάνωσε πριν από δύο χρόνια το γαστριμαργικό και λογοτεχνικό φεστιβάλ SORBET με τον ωραίο τίτλο «Λογοτεχνία και ρεβίθια σούπα». Όσο για την καθαρά λογοτεχνική δουλειά, τιμήθηκε κιόλας με το λογοτεχνικό βραβείο του Δήμου του Αμβούργου και πέρυσι προσεκλήθη και συμμετείχε με το πρωτόλειό της στον περίφημο διαγωνισμό Μέρες γερμανόφωνης λογοτεχνίας που γίνεται στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας.
Ο θάνατος και η μεταμόρφωση
Δεν είναι συνηθισμένο μια νεαρή, πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας να ξεκινά το έργο της με μια μελέτη θανάτου. Η Κάβουρα ωστόσο καταφέρνει να αποδώσει τα βάσανα των δυο γυναικών με μια γραφή ανάλαφρη, άμεση σαν εμπειρία, κελαρυστή. Αμέτρητα μικρά κεφάλαια με εναλλάξ προοπτική, τη μια από τη σκοπιά της Ρουθ, την άλλη από τη μεριά της Λέα.
Ο αποστεωμένος και κατάκοιτος Γκέοργκ μιλά μόνο μια φορά, σ’ αυτόν παραχωρείται μόνο ένα μικρό κεφάλαιο, όταν ένα βράδυ ξυπνά και παραμιλά. Είναι ένα παραλήρημα σύντομο, μια φαντασίωση που τον μεταφέρει για λίγο από τον μουντό προθάλαμο του θανάτου σε μια χώρα γεμάτη φως και χρώματα, η φράση του Γκέοργκ μάλιστα «Κίτρινο, δεν είναι κι αυτή κακή ιδέα» δίνει και τον τίτλο του βιβλίου που η κριτική δέχθηκε κιόλας με θερμά σχόλια.
Μπορεί άραγε οι άνθρωποι να ξεφύγουν με μια φαντασίωση, με μια ψευδαίσθηση όταν η αφόρητη θλίψη δηλητηριάζει τη ζωή τους; Στο βιβλίο η παραίσθηση αυτή είναι μια απρόσμενη μεταμόρφωση του ετοιμοθάνατου. Η Λέα προσέχει ότι η Ρουθ έχει αρχίσει να κλειδώνει την πόρτα του Γκέοργκ. Της ζητά το κλειδί, μπαίνει, γυρίζει άναυδη. Από το δωμάτιο ακούγεται ένα χλιμίντρισμα.
Η Νεφέλη Κάβουρα προσκλήθηκε στον διαγωνισμό γερμανόφωνης λογοτεχνίας
Είναι τρομερά εξασκημένη να φτιάχνει ντολμαδάκια. Η μαμά την είχε βάλει να στρίβει παραγεμισμένα κληματόφυλλα επί ατέλειωτες ώρες όταν πέθανε η γιαγιά. Ο θάνατος είναι παντοκράτορας και στο πρώτο μυθιστόρημα της Νεφέλης Κάβουρα με τίτλο «Κίτρινο, δεν είναι κι αυτή κακή ιδέα» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Kiepenheuer & Witsch.
Η Νεφέλη γεννήθηκε το 1996 στη Βαμβέργη και ζει σήμερα στο Αμβούργο. Οι δυο ηρωίδες του βιβλίου της, η Ρουθ και η Λέα, μάνα και κόρη, είναι θέλοντας και μη απορροφημένες από τον εδώ και χρόνια αναπόφευκτο και διαρκώς επικείμενο θάνατο του συζύγου και πατέρα. Ο Γκέοργκ μετά από αλλεπάλληλα εγκεφαλικά επεισόδια είναι καθηλωμένος στο κρεβάτι και απόλυτα εξαρτημένος από τους άλλους.
Ο θάνατος, το μοιραίο που δεν έρχεται, κυριαρχεί με τρόπο αδυσώπητο στην καθημερινότητα των δυο γυναικών και κάποια στιγμή επηρεάζει και τη σχέση μάνας και κόρης. Η δεκαπεντάχρονη Λέα θέλει να ζήσει, η Ρουθ την αγνοεί, παραδομένη καθώς είναι στα χέρια αυτού του λυτρωτικού απευκταίου.
Λογοτεχνία και γαστριμαργία
Γράψιμο και λογοτεχνικές εκδηλώσειςΔύο πράγματα άρεσαν στη Νεφέλη Κάβουρα από τότε που ήταν μικρή, να γράφει και να οργανώνει λογοτεχνικές εκδηλώσεις. Και αυτά τα δύο κάνει μέχρι σήμερα. Εργάζεται στον ανεξάρτητο εκδοτικό οίκο του Αμβούργου mairisch, είναι υπεύθυνη του λογοτεχνικού προγράμματος του τοπικού φεστιβάλ altonale, και παρουσιάζει τακτικά συγγραφείς σε λογοτεχνικές βραδιές.
Και να μην ξεχάσουμε τις ηδονές του ουρανίσκου. Στην ιστοσελίδα της καλεί τους φίλους να της στείλουν ιδέες και συνταγές, η ίδια εξάλλου οργάνωσε πριν από δύο χρόνια το γαστριμαργικό και λογοτεχνικό φεστιβάλ SORBET με τον ωραίο τίτλο «Λογοτεχνία και ρεβίθια σούπα». Όσο για την καθαρά λογοτεχνική δουλειά, τιμήθηκε κιόλας με το λογοτεχνικό βραβείο του Δήμου του Αμβούργου και πέρυσι προσεκλήθη και συμμετείχε με το πρωτόλειό της στον περίφημο διαγωνισμό Μέρες γερμανόφωνης λογοτεχνίας που γίνεται στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας.
Ο θάνατος και η μεταμόρφωση
Εν αναμονή του θανάτου που βραδυπορεί
Δεν είναι συνηθισμένο μια νεαρή, πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας να ξεκινά το έργο της με μια μελέτη θανάτου. Η Κάβουρα ωστόσο καταφέρνει να αποδώσει τα βάσανα των δυο γυναικών με μια γραφή ανάλαφρη, άμεση σαν εμπειρία, κελαρυστή. Αμέτρητα μικρά κεφάλαια με εναλλάξ προοπτική, τη μια από τη σκοπιά της Ρουθ, την άλλη από τη μεριά της Λέα.
Ο αποστεωμένος και κατάκοιτος Γκέοργκ μιλά μόνο μια φορά, σ’ αυτόν παραχωρείται μόνο ένα μικρό κεφάλαιο, όταν ένα βράδυ ξυπνά και παραμιλά. Είναι ένα παραλήρημα σύντομο, μια φαντασίωση που τον μεταφέρει για λίγο από τον μουντό προθάλαμο του θανάτου σε μια χώρα γεμάτη φως και χρώματα, η φράση του Γκέοργκ μάλιστα «Κίτρινο, δεν είναι κι αυτή κακή ιδέα» δίνει και τον τίτλο του βιβλίου που η κριτική δέχθηκε κιόλας με θερμά σχόλια.
Μπορεί άραγε οι άνθρωποι να ξεφύγουν με μια φαντασίωση, με μια ψευδαίσθηση όταν η αφόρητη θλίψη δηλητηριάζει τη ζωή τους; Στο βιβλίο η παραίσθηση αυτή είναι μια απρόσμενη μεταμόρφωση του ετοιμοθάνατου. Η Λέα προσέχει ότι η Ρουθ έχει αρχίσει να κλειδώνει την πόρτα του Γκέοργκ. Της ζητά το κλειδί, μπαίνει, γυρίζει άναυδη. Από το δωμάτιο ακούγεται ένα χλιμίντρισμα.
Σπύρος Μοσκόβου -D.W
Tags
ΕΥΡΩΠΗ