Ο γερμανικός Τύπος για τα εμπόδια που θέλει να βάλει ο υπ. Εσωτερικών στα σχέδια της Αριστεράς. Το Spiegel για την οργή των νέων στην Ευρώπη.
Πλούσιοι boomers και νέοι ενήλικες της Gen Z αντιμετωπίζουν συχνά τα ίδια προβλήματα: δεν μπορούν να βρουν σπίτι
Στη στεγαστική πολιτική στρέφεται σήμερα η προσοχή του γερμανικού Τύπου. Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ σχεδιάζει να αυξήσει σημαντικά τα εμπόδια για την κοινωνικοποίηση μεγάλου αριθμού κατοικιών. Σύμφωνα με τα βασικά σημεία του σχεδιαζόμενου «Νόμου για την προστασία των επενδύσεων», όπως εξηγεί το περιοδικό Focus, «τρία είναι τα βασικά σημεία του σχεδίου: Πρώτον, σε περίπτωση κοινωνικοποίησης, η αποζημίωση θα μπορεί να καταβάλλεται αποκλειστικά με βάση αγοραία αξία, η οποία θα προσδιορίζεται από πραγματογνώμονες. Δεύτερον, η αποζημίωση θα πρέπει να καταβάλλεται άμεσα σε χρήμα. Τρίτον, σύμφωνα με τα σχέδια Ντόμπριντ, μια κοινωνικοποίηση θα είναι δυνατή μόνο εφόσον αποδεικνύεται ρητά η αναγκαιότητά της. Προηγουμένως θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί πλήρως όλα τα άλλα μέτρα, όπως οι επενδύσεις στην κατασκευή κατοικιών ή η κρατική ενίσχυση για οικοδομική δραστηριότητα».
Στο στόχαστρο των σχεδίων Ντόμπριντ βρίσκεται ουσιαστικά το Βερολίνο, όπου Αριστερά, Πράσινοι και Σοσιαλδημοκράτες έχουν συμφωνήσει στις διερευνητικές συνομιλίες τους να προχωρήσουν στην κοινωνικοποίηση μεγάλου αριθμού κατοικιών που ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες. Ο ίδιος υποστηρίζει, μιλώντας στην εφημερίδα Bild, ότι «ο “αυθαίρετος αριστερός φετιχισμός των κοινωνικοποιήσεων” δεν συνάδει με το Γερμανικό Σύνταγμα».
Η εφημερίδα taz σχολιάζει πως «με αυτόν τον τρόπο ο Ντόμπριντ αυτοαναιρείται, καθώς η κοινωνικοποίηση προβλέπεται ρητά από το Γερμανικό Σύνταγμα. Η εφαρμογή του άρθρου 15, επομένως, δεν αποτελεί καταρχήν επίθεση στο Σύνταγμα, αλλά παίρνει στα σοβαρά τις δυνατότητες που το ίδιο προβλέπει». Επιπλέον το δημοσίευμα επισημαίνει ότι, για να αποκλειστούν οι κοινωνικοποιήσεις με νομικά απρόσβλητο τρόπο, «θα χρειαζόταν τροποποίηση του Συντάγματος, για την οποία, ωστόσο, δεν υπάρχει η απαιτούμενη πλειοψηφία δύο τρίτων στην Ομοσπονδιακή Βουλή και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο». Ο συντάκτης κλείνει το σχόλιό του στην εφημερίδα με αιχμές: «Ο υπουργός Εσωτερικών θα έπρεπε, επομένως, να αναρωτηθεί καλύτερα πόσο σύννομα είναι τα δικά του σχέδια».
Οι νέοι απέναντι σε μια Ευρώπη που γερνά
Το Spiegel βάζει στο μικροσκόπιο τη βαθιά δυσαρέσκεια της νέας γενιάς και το κύμα των κινητοποιήσεων σε πολλές χώρες της Ευρώπης, εντοπίζοντας κοινά στοιχεία σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία αλλά και Γερμανία: «Σε ορισμένες χώρες η κατάσταση είναι πιο ακραία απ’ ό,τι σε άλλες, όμως τα βασικά προβλήματα είναι παρόμοια: υψηλό δημόσιο χρέος και δαπάνες που αυξάνονται έντονα. Πλούσιοι boomers και νέοι ενήλικες δεν μπορούν να βρουν σπίτι. Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης του 20ού αιώνα δεν ταιριάζουν πια στον 21ο αιώνα. Οι νέοι αντιμετωπίζονται, για να το θέσουμε σχηματικά, κυρίως ως αυτοί που θα καταβάλλουν εισφορές, θα αναλάβουν τη φροντίδα των ηλικιωμένων και ενδεχομένως να γίνουν στρατιώτες. Καλούνται να στηρίξουν και να υπερασπιστούν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, την ώρα που αγωνίζονται να βρουν έστω μια θέση μέσα σε αυτήν. Και εκεί ακριβώς εντοπίζεται η σύγκρουση των γενεών που συνδέει μεταξύ τους τις κινητοποιήσεις».
Το δημοσίευμα στο περιοδικό Spiegel καταλήγει επιπλέον στο ότι οι νέοι αντιλαμβάνονται την αδυναμία των κομμάτων του κέντρου και αντιδρούν: «Όσο λιγότερο ακούγονται οι νέοι, όσο μικρότερη επιρροή έχουν, τόσο πιο ριζοσπαστικά θα εκφράζονται».
Πλούσιοι boomers και νέοι ενήλικες της Gen Z αντιμετωπίζουν συχνά τα ίδια προβλήματα: δεν μπορούν να βρουν σπίτι
Στη στεγαστική πολιτική στρέφεται σήμερα η προσοχή του γερμανικού Τύπου. Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Αλεξάντερ Ντόμπριντ σχεδιάζει να αυξήσει σημαντικά τα εμπόδια για την κοινωνικοποίηση μεγάλου αριθμού κατοικιών. Σύμφωνα με τα βασικά σημεία του σχεδιαζόμενου «Νόμου για την προστασία των επενδύσεων», όπως εξηγεί το περιοδικό Focus, «τρία είναι τα βασικά σημεία του σχεδίου: Πρώτον, σε περίπτωση κοινωνικοποίησης, η αποζημίωση θα μπορεί να καταβάλλεται αποκλειστικά με βάση αγοραία αξία, η οποία θα προσδιορίζεται από πραγματογνώμονες. Δεύτερον, η αποζημίωση θα πρέπει να καταβάλλεται άμεσα σε χρήμα. Τρίτον, σύμφωνα με τα σχέδια Ντόμπριντ, μια κοινωνικοποίηση θα είναι δυνατή μόνο εφόσον αποδεικνύεται ρητά η αναγκαιότητά της. Προηγουμένως θα πρέπει να έχουν εξαντληθεί πλήρως όλα τα άλλα μέτρα, όπως οι επενδύσεις στην κατασκευή κατοικιών ή η κρατική ενίσχυση για οικοδομική δραστηριότητα».
Στο στόχαστρο των σχεδίων Ντόμπριντ βρίσκεται ουσιαστικά το Βερολίνο, όπου Αριστερά, Πράσινοι και Σοσιαλδημοκράτες έχουν συμφωνήσει στις διερευνητικές συνομιλίες τους να προχωρήσουν στην κοινωνικοποίηση μεγάλου αριθμού κατοικιών που ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες. Ο ίδιος υποστηρίζει, μιλώντας στην εφημερίδα Bild, ότι «ο “αυθαίρετος αριστερός φετιχισμός των κοινωνικοποιήσεων” δεν συνάδει με το Γερμανικό Σύνταγμα».
Στο στόχαστρο των σχεδίων Ντόμπριντ βρίσκονται ουσιαστικά το Βερολίνο και τα σχέδια της Αριστεράς
Η εφημερίδα taz σχολιάζει πως «με αυτόν τον τρόπο ο Ντόμπριντ αυτοαναιρείται, καθώς η κοινωνικοποίηση προβλέπεται ρητά από το Γερμανικό Σύνταγμα. Η εφαρμογή του άρθρου 15, επομένως, δεν αποτελεί καταρχήν επίθεση στο Σύνταγμα, αλλά παίρνει στα σοβαρά τις δυνατότητες που το ίδιο προβλέπει». Επιπλέον το δημοσίευμα επισημαίνει ότι, για να αποκλειστούν οι κοινωνικοποιήσεις με νομικά απρόσβλητο τρόπο, «θα χρειαζόταν τροποποίηση του Συντάγματος, για την οποία, ωστόσο, δεν υπάρχει η απαιτούμενη πλειοψηφία δύο τρίτων στην Ομοσπονδιακή Βουλή και το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο». Ο συντάκτης κλείνει το σχόλιό του στην εφημερίδα με αιχμές: «Ο υπουργός Εσωτερικών θα έπρεπε, επομένως, να αναρωτηθεί καλύτερα πόσο σύννομα είναι τα δικά του σχέδια».
Οι νέοι απέναντι σε μια Ευρώπη που γερνά
Το Spiegel βάζει στο μικροσκόπιο τη βαθιά δυσαρέσκεια της νέας γενιάς και το κύμα των κινητοποιήσεων σε πολλές χώρες της Ευρώπης, εντοπίζοντας κοινά στοιχεία σε Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία αλλά και Γερμανία: «Σε ορισμένες χώρες η κατάσταση είναι πιο ακραία απ’ ό,τι σε άλλες, όμως τα βασικά προβλήματα είναι παρόμοια: υψηλό δημόσιο χρέος και δαπάνες που αυξάνονται έντονα. Πλούσιοι boomers και νέοι ενήλικες δεν μπορούν να βρουν σπίτι. Τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης του 20ού αιώνα δεν ταιριάζουν πια στον 21ο αιώνα. Οι νέοι αντιμετωπίζονται, για να το θέσουμε σχηματικά, κυρίως ως αυτοί που θα καταβάλλουν εισφορές, θα αναλάβουν τη φροντίδα των ηλικιωμένων και ενδεχομένως να γίνουν στρατιώτες. Καλούνται να στηρίξουν και να υπερασπιστούν την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, την ώρα που αγωνίζονται να βρουν έστω μια θέση μέσα σε αυτήν. Και εκεί ακριβώς εντοπίζεται η σύγκρουση των γενεών που συνδέει μεταξύ τους τις κινητοποιήσεις».
Το δημοσίευμα στο περιοδικό Spiegel καταλήγει επιπλέον στο ότι οι νέοι αντιλαμβάνονται την αδυναμία των κομμάτων του κέντρου και αντιδρούν: «Όσο λιγότερο ακούγονται οι νέοι, όσο μικρότερη επιρροή έχουν, τόσο πιο ριζοσπαστικά θα εκφράζονται».
Χρύσα Βαχτσεβάνου -D.W
Tags
ΕΥΡΩΠΗ