Στο πένθος έχει βυθιστεί η Κεφαλονιά με τον τραγικό θάνατο της Μαρίας Λαδά που έπεσε στο αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η πρόεδρος της ένωσης ΑμεΑ «Υπερίων», περιέγραψε τα όσα συνέβησαν στον αερολιμένα Αθηνών ενώ τέθηκαν επί τάπητος τα ζητήματα προσβασιμότητας των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες σε δραστηριότητες της καθημερινότητας.
Η 67χρονη ΑμεΑ έφτασε στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» με πτήση από την Κεφαλονιά. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ένωσης «Υπερίων» και η πρόεδρός του, Σοφία Μαροπούλου, περιέγραψε πως η Μαρία «με το πού έφτασε στην Αθήνα επιβιβάστηκε κανονικά στο μικρό λεωφορείο των ΑμεΑ γιατί είχε ένα μικρό εξάρτημα-τροχοφόρο που το οδηγούσε η ίδια για να λειτουργεί υποστηρικτικά, να τη στηρίζει, να τη βοηθάει».
«Και φτάνοντας λίγο πριν τις αφίξεις εκεί που κατεβαίνουμε συνήθως όλοι η ράμπα δεν μπορούσε να προσαρμοστεί κανονικά στην είσοδο αυτού του μικρού λεωφορείου και άφηνε ένα μεγάλο κενό. Αντί να κληθούν οι τεχνικοί και λοιποί, ο οδηγός του μικρού λεωφορείου των ΑμεΑ προσπάθησε να την πάρει στην αγκαλιά του; Κάπως έτσι έχω μάθει από την οικογένεια που επισκέφτηκα στο σπίτι. Τη βοηθούσε άλλα έπεσαν και οι δύο μαζί στο κενό. Τελικά ναι, είναι κατοχυρωμένο, μου το ανέφερε η οικογένεια, χτύπησε στον θώρακα πολύ δυνατά μπροστά. Κατά τις απόψεις κάποιων γιατρών υπέστη εσωτερική αιμορραγία», συμπλήρωσε η κυρία Μαροπούλου είπε στον ραδιοφωνικό σταθμό COSMOS 96,5 σύμφωνα με το inkefalonia.gr
Η Μαρία Λαδά «είχε τα λογικά της καθ’ όλη τη διάρκεια που τη μετέφεραν στο μικρό νοσοκομείο στο αεροδρόμιο και ρωτήσανε μέσα στο κακό που διακατείχε τη Μαρία και τον αδερφό της που τη συνόδευε, αν θέλουν να καλέσουν την αστυνομία ή κάτι άλλο. Και η απάντηση που έδωσε ήταν “αφήστε πρώτα να δω την υγεία μου και μετά βλέπουμε”. Παράλληλα ειδοποιήθηκε το 166, την πήρε από εκεί και την πήγε στο νοσοκομείο Γεννηματά και εκεί ξεκίνησαν οι διαδικασίες των εξετάσεων. Αλλά σιγά-σιγά τα δείγματα που έδινε η ίδια ήταν αρνητικά και γύρω στις 12:00 έφυγε με έναν πολύ άγριο θάνατο, με όλα αυτά για τα οποία διαμαρτυρότανε μια ζωή ότι πρέπει να γίνουν».
«Αγωνίστρια για τη ζωή της και όλα τα άτομα με αναπηρία»
«Η Μαρία είχε ένα σπάνιο νόσημα» και ήταν «μια αγωνίστρια για τη ζωή της και όλα τα άτομα με αναπηρία». «Αγωνίστηκε πάρα πολύ για τη ζωή της, έκανε άπειρα χειρουργεία στο ΚΑΤ και άντεξε ενώ ο αδερφός της που είχε το ίδιο πρόβλημα δεν ήθελε να κυνηγήσει τα προβλήματα με την υγεία του και έφυγε νέος από τη ζωή. Η Μαρία ήταν μια πραγματική αγωνίστρια. Στην καρναβαλική παρέλαση πριν τρεις μέρες πέρασε μαζί μας, ήταν τόσο καλά. Έκανε τη γυμναστική της, πιλάτες», είπε η κυρία Μαροπούλου.
Τρία ερωτήματα για την προσβασιμότητα των ΑμεΑ
Νωρίτερα ο σύλλογος «Υπερίων» τόνιζε πως «η απώλεια της Μαρίας Λαδά δεν είναι μόνο τραγωδία – είναι καμπανάκι ευθύνης για την προσβασιμότητα». Ο θάνατός της, «δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη δυστύχημα. Αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι η προσβασιμότητα δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια, ούτε γραφειοκρατική υποχρέωση – είναι ζήτημα ασφάλειας, αξιοπρέπειας και ζωής».
Στη συνέχεια η ένωση αναφέρει πως ο θάνατος της Μαρίας Λαδά «μάς υποχρεώνει να θέσουμε δημόσια ερωτήματα:
Πόσο ασφαλείς είναι πραγματικά οι υποδομές μετακίνησης για τους ανθρώπους με αναπηρία;
Πόσο συστηματικά ελέγχεται η εφαρμογή των κανόνων προσβασιμότητας;
Ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι ελλείψεις κοστίζουν ανθρώπινες ζωές;».
Η ένωση δεσμεύτηκε πως «δεν θα επιτρέψει η μνήμη της Μαρίας Λαδά να περιοριστεί σε λόγια θλίψης. Η ζωή και η δράση της αποτελούν παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχισης του αγώνα για:
• ουσιαστική προσβασιμότητα σε όλους τους δημόσιους χώρους
• ασφαλείς μετακινήσεις για τα ΑμεΑ
• θεσμικό έλεγχο και λογοδοσία των φορέων
• πραγματική ένταξη, όχι μόνο τυπικές διακηρύξεις
Εκφράζουμε τα θερμά συλλυπητήριά μας στην οικογένειά της. Δεσμευόμαστε ότι ο αγώνας της δεν σταματά εδώ».
«Η Μαρία Λαδά δεν ήταν μόνο μια δυναμική γυναίκα. Ήταν μια φωνή που απαιτούσε να μην αφήνεται κανείς πίσω»