Το RND γράφει για την πρόταση Γαλλίας-Γερμανίας για σταδιακή ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στην ΕΕ. Η BZ αναφέρεται στη συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας απέναντι στην Τουρκία.
Γερμανία και Γαλλία πρότειναν έναν τρόπο ταχύτερης θεσμικής ένταξης για τα κράτη των Δ. Βαλκανίων
Μία νέα προσέγγιση προτείνουν Παρίσι και Βερολίνο αναφορικά με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, η οποία θα παρείχε στις χώρες αυτές τη δυνατότητα να ενταχθούν με τρόπο σταδιακό στους θεσμούς της ΕΕ και την Ενιαία Αγορά, προκειμένου να ακολουθηθεί μία περισσότερο ομαλή όσο και ταχύτερη διαδικασία ένταξής τους στην Ένωση.
«Η πρόταση της Γερμανίας και της Γαλλίας κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση», σχολιάζει το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND). «Η αυτοκριτική που έκανε ο Φρίντριχ Μερτς εξ ονόματος της ΕΕ στη μεγάλη Σύνοδο Κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια ήταν δικαιολογημένη. […]
Η διαπίστωσή του πως η Ένωση δεν ανταποκρίνεται στις ίδιες τις υποσχέσεις της μπορεί να τεκμηριωθεί άλλωστε και από το γεγονός ότι η από τη μία πλευρά δίνονται εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια ελπίδες για ένταξη στην Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Σερβία – αλλά εδώ και 13 χρόνια δεν έχει γίνει καμία από αυτές δεκτή ως νέο μέλος».
Γερμανία και Γαλλία πρότειναν έναν τρόπο ταχύτερης θεσμικής ένταξης για τα κράτη των Δ. Βαλκανίων
Μία νέα προσέγγιση προτείνουν Παρίσι και Βερολίνο αναφορικά με τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, η οποία θα παρείχε στις χώρες αυτές τη δυνατότητα να ενταχθούν με τρόπο σταδιακό στους θεσμούς της ΕΕ και την Ενιαία Αγορά, προκειμένου να ακολουθηθεί μία περισσότερο ομαλή όσο και ταχύτερη διαδικασία ένταξής τους στην Ένωση.
«Η πρόταση της Γερμανίας και της Γαλλίας κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση», σχολιάζει το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND). «Η αυτοκριτική που έκανε ο Φρίντριχ Μερτς εξ ονόματος της ΕΕ στη μεγάλη Σύνοδο Κορυφής για τα Δυτικά Βαλκάνια ήταν δικαιολογημένη. […]
Η διαπίστωσή του πως η Ένωση δεν ανταποκρίνεται στις ίδιες τις υποσχέσεις της μπορεί να τεκμηριωθεί άλλωστε και από το γεγονός ότι η από τη μία πλευρά δίνονται εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια ελπίδες για ένταξη στην Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Σερβία – αλλά εδώ και 13 χρόνια δεν έχει γίνει καμία από αυτές δεκτή ως νέο μέλος».
Ο Μερτς προέβη σε μία δικαιολογημένη αυτοκριτική προς την ΕΕ
Τα αντίστοιχα σχέδια για την ταχύτερη προοπτική ένταξης της Ουκρανίας «μοιάζουν παράλληλα με μία προσπάθεια να τετραγωνιστεί ο κύκλος», καθώς υπάρχει ο κίνδυνος η σχετική πρωτοβουλία να αποδειχθεί κενή ουσίας και η Ουκρανία να καταλήξει και αυτή στην ίδια ατελείωτη λίστα αναμονής των κρατών προς ένταξη.
Με τις βαλκανικές και λοιπές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «να αναζητούν μία ώθηση», ήταν «αναγκαία η επίδειξη θάρρους για την εύρεση νέων δρόμων», παρατηρεί το γερμανικό μέσο. «Με την πρωτοβουλία τους Γερμανία και Γαλλία έθεσαν μια βάση προς αυτή την κατεύθυνση, […] με μία πρόταση που μπορεί να σπάσει τη λογική του "ή όλα ή τίποτα” και να επιβραβεύσει την πρόοδο χωρίς να αγνοεί την ανάγκη μεταρρυθμίσεων».
Νέα συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου-Ινδίας;
Για την ολοένα μεγαλύτερη δραστηριοποίηση της Ινδίας στη νοτιοανατολική περιφέρεια της Ευρώπης γράφει η Berliner Zeitung, εστιάζοντας ιδίως στις σχέσεις της χώρας με την Ελλάδα και την Κύπρο.
«Προσφάτως ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, είχε ταξιδέψει στο Νέο Δελχί, προκειμένου να αναβαθμίσει τις διμερείς σχέσεις σε μία πλήρη στρατηγική εταιρική σχέση, στη βάση ενός πενταετούς αμυντικού σχεδίου με κοινές ναυτικές επιχειρήσεις και την πιθανή προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων. Τον Σεπτέμβριο του 2025 το Πολεμικό Ναυτικό της Ινδίας πραγματοποίησε επίσης την πρώτη του διμερή άσκηση με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στη Σαλαμίνα.
Ινδία και Ελλάδα εντείνουν τη διμερή συνεργασία τους
Αυτά τα γεγονότα παραπέμπουν σε ένα συνεκτικό στρατηγικό μοτίβο. Η Ινδία οικοδομεί αμυντικές εταιρικές σχέσεις με χώρες που μοιράζονται ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ασφαλείας, δηλαδή την ολοένα πιο επιθετική περιφερειακή και παγκόσμια επέκταση της Τουρκίας. [...]
Την περασμένη δεκαετία ο Ερντογάν ακολούθησε μια εξωτερική πολιτική ασυνήθιστα μεγάλης γεωγραφικής εμβέλειας: απομακρυνόμενος από μια δυτικά προσανατολισμένη στάση προς αυτό που πολλοί παρατηρητές αποκαλούν ως "νεοοθωμανική εξωτερική πολιτική”». Κύπρος και Ελλάδα δεν μοιράζονται μόνο παρόμοιες ιστορικές εμπειρίες όσον αφορά την Τουρκία, αλλά επιπλέον «έχουν και κοινές ανησυχίες για τον τουρκικό επεκτατισμό στο άμεσο μέλλον». Και αμφότερες έχουν προωθήσει προσφάτως «την εμβάθυνση της στρατηγικής και στρατιωτικής συνεργασίας με την Ινδία».
Όπως επισημαίνει η εφημερίδα του Βερολίνου, η Ελλάδα «μελετά πώς η Ινδία εξουδετερώνει drones που είχαν παραδοθεί από την Τουρκία, προκειμένου να βελτιώσει τη δική της άμυνα στο Αιγαίο», ενώ εξετάζει και το ενδεχόμενο προμήθειας ινδικών εξοπλισμών, συνθήκη στην οποία παίζουν ρόλο και οι τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο. Παρόμοια σχέδια κάνει και η Κύπρος, «επιδιώκοντας την προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων BrahMos, που έχουν παραχθεί από κοινού από την Ινδία και τη Ρωσία, στο πλαίσιο αμυντικού πακέτου ύψους περίπου 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE».
Οι πύραυλοι BrahMos συγκαταλέγονται και στους εξοπλισμούς που εξετάζει η Ελλάδα. Και με αυτόν τον τρόπο μέρος της ευρωπαϊκής αμυντική χρηματοδότησης «θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προμήθεια ενός ινδορωσικού συστήματος υπερηχητικών πυραύλων για χρήση σε έδαφος της ΕΕ απέναντι στην πιθανή στρατιωτική απειλή ενός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ».
Κατά την Berliner Zeitung «οι δραστηριότητες της Ινδίας στη νοτιοανατολική πτέρυγα της ΕΕ θα έπρεπε να αποτελούν καμπανάκι αφύπνισης για τη στρατηγική τοποθέτηση της Ένωσης. Εδώ και πέντε δεκαετίες η Ευρώπη προσπαθεί να διαχειριστεί την Τουρκία μέσω της θεσμικής ενσωμάτωσης» και εκτιμώντας πως «τα τουρκικά και ευρωπαϊκά συμφέροντα θα μπορούσαν τελικά να ευθυγραμμιστούν με υπομονή και χρήματα. Παρά την αυξανόμενη επιθετικότητα της Άγκυρας, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο συνεχίζουν να επιχειρούν έναν ακροβατισμό και να βλέπουν τη σχέση με την Τουρκία πρωτίστως μέσα από ένα οικονομικό πρίσμα. Κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Βάντεφουλ στην Ελλάδα τον περασμένο μήνα, εκείνος αρνήθηκε να θίξει το ζήτημα της Τουρκίας, παρ' ότι η Αθήνα και η Λευκωσία ζητούσαν μία συντονισμένη απάντηση της ΕΕ».
Δεδομένης της νέας συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας η ΕΕ οφείλει να εξετάσει τη δυναμική αυτής της νέας εταιρικής σχέσης.
Τα αντίστοιχα σχέδια για την ταχύτερη προοπτική ένταξης της Ουκρανίας «μοιάζουν παράλληλα με μία προσπάθεια να τετραγωνιστεί ο κύκλος», καθώς υπάρχει ο κίνδυνος η σχετική πρωτοβουλία να αποδειχθεί κενή ουσίας και η Ουκρανία να καταλήξει και αυτή στην ίδια ατελείωτη λίστα αναμονής των κρατών προς ένταξη.
Με τις βαλκανικές και λοιπές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις «να αναζητούν μία ώθηση», ήταν «αναγκαία η επίδειξη θάρρους για την εύρεση νέων δρόμων», παρατηρεί το γερμανικό μέσο. «Με την πρωτοβουλία τους Γερμανία και Γαλλία έθεσαν μια βάση προς αυτή την κατεύθυνση, […] με μία πρόταση που μπορεί να σπάσει τη λογική του "ή όλα ή τίποτα” και να επιβραβεύσει την πρόοδο χωρίς να αγνοεί την ανάγκη μεταρρυθμίσεων».
Νέα συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου-Ινδίας;
Για την ολοένα μεγαλύτερη δραστηριοποίηση της Ινδίας στη νοτιοανατολική περιφέρεια της Ευρώπης γράφει η Berliner Zeitung, εστιάζοντας ιδίως στις σχέσεις της χώρας με την Ελλάδα και την Κύπρο.
«Προσφάτως ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, είχε ταξιδέψει στο Νέο Δελχί, προκειμένου να αναβαθμίσει τις διμερείς σχέσεις σε μία πλήρη στρατηγική εταιρική σχέση, στη βάση ενός πενταετούς αμυντικού σχεδίου με κοινές ναυτικές επιχειρήσεις και την πιθανή προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων. Τον Σεπτέμβριο του 2025 το Πολεμικό Ναυτικό της Ινδίας πραγματοποίησε επίσης την πρώτη του διμερή άσκηση με το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στη Σαλαμίνα.
Ινδία και Ελλάδα εντείνουν τη διμερή συνεργασία τουςΑυτά τα γεγονότα παραπέμπουν σε ένα συνεκτικό στρατηγικό μοτίβο. Η Ινδία οικοδομεί αμυντικές εταιρικές σχέσεις με χώρες που μοιράζονται ένα συγκεκριμένο πρόβλημα ασφαλείας, δηλαδή την ολοένα πιο επιθετική περιφερειακή και παγκόσμια επέκταση της Τουρκίας. [...]
Την περασμένη δεκαετία ο Ερντογάν ακολούθησε μια εξωτερική πολιτική ασυνήθιστα μεγάλης γεωγραφικής εμβέλειας: απομακρυνόμενος από μια δυτικά προσανατολισμένη στάση προς αυτό που πολλοί παρατηρητές αποκαλούν ως "νεοοθωμανική εξωτερική πολιτική”». Κύπρος και Ελλάδα δεν μοιράζονται μόνο παρόμοιες ιστορικές εμπειρίες όσον αφορά την Τουρκία, αλλά επιπλέον «έχουν και κοινές ανησυχίες για τον τουρκικό επεκτατισμό στο άμεσο μέλλον». Και αμφότερες έχουν προωθήσει προσφάτως «την εμβάθυνση της στρατηγικής και στρατιωτικής συνεργασίας με την Ινδία».
Όπως επισημαίνει η εφημερίδα του Βερολίνου, η Ελλάδα «μελετά πώς η Ινδία εξουδετερώνει drones που είχαν παραδοθεί από την Τουρκία, προκειμένου να βελτιώσει τη δική της άμυνα στο Αιγαίο», ενώ εξετάζει και το ενδεχόμενο προμήθειας ινδικών εξοπλισμών, συνθήκη στην οποία παίζουν ρόλο και οι τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο. Παρόμοια σχέδια κάνει και η Κύπρος, «επιδιώκοντας την προμήθεια υπερηχητικών πυραύλων BrahMos, που έχουν παραχθεί από κοινού από την Ινδία και τη Ρωσία, στο πλαίσιο αμυντικού πακέτου ύψους περίπου 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE».
Οι πύραυλοι BrahMos συγκαταλέγονται και στους εξοπλισμούς που εξετάζει η Ελλάδα. Και με αυτόν τον τρόπο μέρος της ευρωπαϊκής αμυντική χρηματοδότησης «θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την προμήθεια ενός ινδορωσικού συστήματος υπερηχητικών πυραύλων για χρήση σε έδαφος της ΕΕ απέναντι στην πιθανή στρατιωτική απειλή ενός κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ».
Κατά την Berliner Zeitung «οι δραστηριότητες της Ινδίας στη νοτιοανατολική πτέρυγα της ΕΕ θα έπρεπε να αποτελούν καμπανάκι αφύπνισης για τη στρατηγική τοποθέτηση της Ένωσης. Εδώ και πέντε δεκαετίες η Ευρώπη προσπαθεί να διαχειριστεί την Τουρκία μέσω της θεσμικής ενσωμάτωσης» και εκτιμώντας πως «τα τουρκικά και ευρωπαϊκά συμφέροντα θα μπορούσαν τελικά να ευθυγραμμιστούν με υπομονή και χρήματα. Παρά την αυξανόμενη επιθετικότητα της Άγκυρας, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο συνεχίζουν να επιχειρούν έναν ακροβατισμό και να βλέπουν τη σχέση με την Τουρκία πρωτίστως μέσα από ένα οικονομικό πρίσμα. Κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Βάντεφουλ στην Ελλάδα τον περασμένο μήνα, εκείνος αρνήθηκε να θίξει το ζήτημα της Τουρκίας, παρ' ότι η Αθήνα και η Λευκωσία ζητούσαν μία συντονισμένη απάντηση της ΕΕ».
Δεδομένης της νέας συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας η ΕΕ οφείλει να εξετάσει τη δυναμική αυτής της νέας εταιρικής σχέσης.
Tags
ΕΥΡΩΠΗ