Στη γαλλογερμανική φιλία, η οποία δοκιμάζεται, αναφέρεται σχόλιο στο δίκτυο RND. Στο μικροσκόπιο βρίσκονται επίσης οι εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ με το «Πρόγραμμα 100 ημερών» της AfD.
Μερτς και Μακρόν πρόσφατα στην καγκελαρία, Ιούνιος 2026
Με αφορμή την πρόσφατη συνάντηση των «Προθύμων» στο Παρίσι, αλλά και το επικείμενο γαλλογερμανικό κοινό υπουργικό συμβούλιο, που θα πραγματοποιηθεί στο τέλος της εβδομάδας στο Μπρυλ, έξω από τη Βόννη, διαβάζουμε σχόλιο στο δίκτυο RND που υποστηρίζει ότι οι σχέσεις Γερμανίας-Γαλλίας παραμένουν κρίσιμες για την Ευρώπη, εξακολουθούν όμως να χαρακτηρίζονται από σημαντικές διαφωνίες.
«Χωρίς τη γαλλογερμανική φιλία, η ΕΕ υπό τη σημερινή της μορφή θα ήταν αδιανόητη. Τα δύο ιδρυτικά κράτη υπήρξαν και παραμένουν ένας από τους βασικούς άξονες της Ένωσης. Ωστόσο, οι δύο γείτονες δεν αποτελούν πλέον μια καλοκουρδισμένη μηχανή για την ΕΕ», σχολιάζει η ιστοσελίδα.
«Οι διμερείς σχέσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα εδώ και χρόνια. Ο πρώην καγκελάριος Όλαφ Σολτς και ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν δεν κατάφεραν να αναπτύξουν στενή συνεργασία. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ανέλαβε την εξουσία με στόχο να επαναφέρει τις σχέσεις στην παλιά τους σταθερότητα. Ωστόσο, σε αυτή τη γαλλογερμανική εβδομάδα, με την επίσκεψη του καγκελαρίου στο Παρίσι και την κοινή συνεδρίαση των υπουργικών συμβουλίων στο Μπρυλ, ο Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με ερείπια. Το κοινό εξοπλιστικό πρόγραμμα FCAS κατέρρευσε οριστικά τον Ιούνιο (…). Στη συμφωνία Mercosur, η οποία πλέον έχει τεθεί σε ισχύ, ο Μακρόν έβαλε φρένο, προκαλώντας δυσφορία στη Γερμανία. Διαφωνίες υπάρχουν επίσης ως προς τη διαχείριση της ανταγωνίστριας Κίνας».
Το σχόλιο υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι στο ουκρανικό ζήτημα Βερολίνο και Παρίσι κινούνται στην ίδια γραμμή, γεγονός που ενισχύει την ευρωπαϊκή συνοχή. Εντούτοις, «όλα αυτά διακυβεύονται στις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία το 2027. Αν η ακροδεξιά παράταξη γύρω από τη Μαρίν Λε Πεν κερδίσει τις εκλογές, η Γαλλία δεν θα επιδιώξει άμεσα την έξοδο από την ΕΕ, θα απομακρυνθεί όμως από την ευρωπαϊκή συνοχή και αλληλεγγύη. Θα πρόκειται για μια δεύτερη Ουγγαρία, όπως ήταν κάποτε υπό τον πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, μόνο που στην περίπτωση της Γαλλίας οι επιπτώσεις θα είναι πολύ μεγαλύτερες».
Σαξονία-Άνχαλτ: Οι 100 πρώτες ημέρες της AfD
Σε σχόλιό του, το δίκτυο MDR, με έδρα το Μαγδεμβούργο, χαρακτηρίζει το «πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών» του επικεφαλής της ακροδεξιάς AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, ως ένα «σακούλι-έκπληξη», χωρίς όμως νέες ιδέες. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η AfD είχε καλλιεργήσει υψηλές προσδοκίες γύρω από το σχέδιο, αλλά τελικά παρουσίασε προτάσεις που περιλαμβάνονται ήδη στο ευρύτερο κυβερνητικό της πρόγραμμα και δεν συνιστούν κάτι ουσιαστικά νέο.
Αναλύοντας επιμέρους πτυχές του προγράμματος, δεν προκύπτει κάτι καινούργιο, παρά επαναλήψεις του κεντρικού κομματικού προγράμματος, συνοδευόμενες από ορισμένες μεγαλόστομες υποσχέσεις που δύσκολα μπορούν να υλοποιηθούν. Για παράδειγμα, στο μεταναστευτικό:
«Η AfD επικαλείται στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών και δηλώνει ότι θέλει να απελάσει όσο το δυνατόν περισσότερους παράτυπους μετανάστες, δηλαδή όσους έχουν ήδη λάβει εντολή απέλασης. Σύμφωνα με το ΥΠΕΣ, πρόκειται για 5.000 άτομα στη Σαξονία-Άνχαλτ (στοιχεία του 2024), κυρίως από την Ινδία, τη Ρωσία, την Τουρκία, τη Συρία και τη Γουινέα-Μπισάου (...) Ωστόσο, το μοναδικό εναπομείναν αεροδρόμιο στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν μπορεί προς το παρόν να καλύψει ούτε τις τακτικές ανάγκες επιβατικών πτήσεων».
Διαφορετική είναι η προσέγγιση του προγράμματος των 100 ημερών της AfD στο ίδιο κρατίδιο σε σχόλιο της εφημερίδας taz. Όπως παρατηρεί, «η AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ είναι τόσο σίγουρη για τη νίκη όσο και επαγγελματική. Κάποια μέρη του προγράμματός της είναι εφικτά, κάποια άλλα όχι (...) Δυστυχώς, τα δημοκρατικά κόμματα δυσκολεύονται ολοένα περισσότερο να ανταγωνιστούν τον αυξανόμενο επαγγελματισμό της AfD. Κάποιος μπορεί μόνο να ελπίζει ότι τα μικρότερα κόμματα στη Σαξονία-Άνχαλτ, που κινούνται γύρω από το όριο του 5%, θα καταφέρουν να εισέλθουν στο κοινοβούλιο και έτσι να αποτρέψουν μια πλειοψηφία της AfD. Ο χρόνος που απομένει είναι ελάχιστος».
Μερτς και Μακρόν πρόσφατα στην καγκελαρία, Ιούνιος 2026
Με αφορμή την πρόσφατη συνάντηση των «Προθύμων» στο Παρίσι, αλλά και το επικείμενο γαλλογερμανικό κοινό υπουργικό συμβούλιο, που θα πραγματοποιηθεί στο τέλος της εβδομάδας στο Μπρυλ, έξω από τη Βόννη, διαβάζουμε σχόλιο στο δίκτυο RND που υποστηρίζει ότι οι σχέσεις Γερμανίας-Γαλλίας παραμένουν κρίσιμες για την Ευρώπη, εξακολουθούν όμως να χαρακτηρίζονται από σημαντικές διαφωνίες.
«Χωρίς τη γαλλογερμανική φιλία, η ΕΕ υπό τη σημερινή της μορφή θα ήταν αδιανόητη. Τα δύο ιδρυτικά κράτη υπήρξαν και παραμένουν ένας από τους βασικούς άξονες της Ένωσης. Ωστόσο, οι δύο γείτονες δεν αποτελούν πλέον μια καλοκουρδισμένη μηχανή για την ΕΕ», σχολιάζει η ιστοσελίδα.
«Οι διμερείς σχέσεις αντιμετωπίζουν προβλήματα εδώ και χρόνια. Ο πρώην καγκελάριος Όλαφ Σολτς και ο Γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν δεν κατάφεραν να αναπτύξουν στενή συνεργασία. Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ανέλαβε την εξουσία με στόχο να επαναφέρει τις σχέσεις στην παλιά τους σταθερότητα. Ωστόσο, σε αυτή τη γαλλογερμανική εβδομάδα, με την επίσκεψη του καγκελαρίου στο Παρίσι και την κοινή συνεδρίαση των υπουργικών συμβουλίων στο Μπρυλ, ο Μερτς βρίσκεται αντιμέτωπος με ερείπια. Το κοινό εξοπλιστικό πρόγραμμα FCAS κατέρρευσε οριστικά τον Ιούνιο (…). Στη συμφωνία Mercosur, η οποία πλέον έχει τεθεί σε ισχύ, ο Μακρόν έβαλε φρένο, προκαλώντας δυσφορία στη Γερμανία. Διαφωνίες υπάρχουν επίσης ως προς τη διαχείριση της ανταγωνίστριας Κίνας».
Το σχόλιο υπογραμμίζει, ωστόσο, ότι στο ουκρανικό ζήτημα Βερολίνο και Παρίσι κινούνται στην ίδια γραμμή, γεγονός που ενισχύει την ευρωπαϊκή συνοχή. Εντούτοις, «όλα αυτά διακυβεύονται στις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία το 2027. Αν η ακροδεξιά παράταξη γύρω από τη Μαρίν Λε Πεν κερδίσει τις εκλογές, η Γαλλία δεν θα επιδιώξει άμεσα την έξοδο από την ΕΕ, θα απομακρυνθεί όμως από την ευρωπαϊκή συνοχή και αλληλεγγύη. Θα πρόκειται για μια δεύτερη Ουγγαρία, όπως ήταν κάποτε υπό τον πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν, μόνο που στην περίπτωση της Γαλλίας οι επιπτώσεις θα είναι πολύ μεγαλύτερες».
Σαξονία-Άνχαλτ: Οι 100 πρώτες ημέρες της AfD
Σε σχόλιό του, το δίκτυο MDR, με έδρα το Μαγδεμβούργο, χαρακτηρίζει το «πρόγραμμα των πρώτων 100 ημερών» του επικεφαλής της ακροδεξιάς AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, ως ένα «σακούλι-έκπληξη», χωρίς όμως νέες ιδέες. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η AfD είχε καλλιεργήσει υψηλές προσδοκίες γύρω από το σχέδιο, αλλά τελικά παρουσίασε προτάσεις που περιλαμβάνονται ήδη στο ευρύτερο κυβερνητικό της πρόγραμμα και δεν συνιστούν κάτι ουσιαστικά νέο.
O υποψήφιος Πρωθυπουργός της AfD για τη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ
Αναλύοντας επιμέρους πτυχές του προγράμματος, δεν προκύπτει κάτι καινούργιο, παρά επαναλήψεις του κεντρικού κομματικού προγράμματος, συνοδευόμενες από ορισμένες μεγαλόστομες υποσχέσεις που δύσκολα μπορούν να υλοποιηθούν. Για παράδειγμα, στο μεταναστευτικό:
«Η AfD επικαλείται στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών και δηλώνει ότι θέλει να απελάσει όσο το δυνατόν περισσότερους παράτυπους μετανάστες, δηλαδή όσους έχουν ήδη λάβει εντολή απέλασης. Σύμφωνα με το ΥΠΕΣ, πρόκειται για 5.000 άτομα στη Σαξονία-Άνχαλτ (στοιχεία του 2024), κυρίως από την Ινδία, τη Ρωσία, την Τουρκία, τη Συρία και τη Γουινέα-Μπισάου (...) Ωστόσο, το μοναδικό εναπομείναν αεροδρόμιο στη Σαξονία-Άνχαλτ δεν μπορεί προς το παρόν να καλύψει ούτε τις τακτικές ανάγκες επιβατικών πτήσεων».
Διαφορετική είναι η προσέγγιση του προγράμματος των 100 ημερών της AfD στο ίδιο κρατίδιο σε σχόλιο της εφημερίδας taz. Όπως παρατηρεί, «η AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ είναι τόσο σίγουρη για τη νίκη όσο και επαγγελματική. Κάποια μέρη του προγράμματός της είναι εφικτά, κάποια άλλα όχι (...) Δυστυχώς, τα δημοκρατικά κόμματα δυσκολεύονται ολοένα περισσότερο να ανταγωνιστούν τον αυξανόμενο επαγγελματισμό της AfD. Κάποιος μπορεί μόνο να ελπίζει ότι τα μικρότερα κόμματα στη Σαξονία-Άνχαλτ, που κινούνται γύρω από το όριο του 5%, θα καταφέρουν να εισέλθουν στο κοινοβούλιο και έτσι να αποτρέψουν μια πλειοψηφία της AfD. Ο χρόνος που απομένει είναι ελάχιστος».
Tags
ΕΥΡΩΠΗ