Η πομπώδης αποστολή του διευθυντή της CIA στη Μόσχα και η «συζήτηση φάντασμα» μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας για το άσυλο στον γερμανικό Τύπο.
H ασάφεια γύρω από την επίσκεψη Ράτκλιφ στη Μόσχα τροφοδοτεί εικασίες και σενάρια
Για μια μυστική αποστολή που κάθε άλλο παρά διακριτική ήταν, κάνει λόγο η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Rundschau, αναφερόμενη στην επίσκεψη του διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ στη Μόσχα την Τρίτη. Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας «με ένα βαρύ στρατιωτικό μεταγωγικό Boeing C-17A Globemaster. Στο στρατιωτικό αεροσκάφος βρίσκονταν πιθανότατα αρκετές θωρακισμένες λιμουζίνες. Αργότερα, μια αυτοκινητοπομπή με αμερικανικές διπλωματικές πινακίδες κυκλοφορούσε στη Μόσχα – μια πτήση με ελικόπτερο προς το κέντρο της πόλης, που απέχει 35 χιλιόμετρα, θα ήταν πιθανότατα ταχύτερη, πιο άνετη και πιο διακριτική», σχολιάζει.
Το δημοσίευμα παρατηρεί ότι η γενική ασάφεια γύρω από την επίσκεψη Ράτκλιφ τροφοδοτεί εικασίες για το ενδεχόμενο να συναντήθηκε τελικά με τον Πούτιν, με πιθανό θέμα μια ανταλλαγή κρατουμένων. Παράλληλα, δεν αποκλείει η αποστολή να είχε και πολιτικό χαρακτήρα, καθώς πραγματοποιήθηκε εν μέσω της νέας αμερικανικής εκστρατείας κυρώσεων κατά του Ιράν, στενού εμπορικού εταίρου της Ρωσίας.
Ωστόσο, σημειώνει ότι «δεδομένης της φιλικής σχέσης του με τον Πούτιν, ο Τραμπ θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είχε στείλει πρώτα κάποιον άλλον στη Μόσχα για να πείσει τον Ρώσο πρόεδρο να κρατήσει αποστάσεις από το Ιράν: τον Στιβ Γουίτκοφ, ειδικό απεσταλμένο του για τη Μέση Ανατολή, ο οποίος θεωρείται ότι κατανοεί τις θέσεις του Πούτιν. Ο Ράτκλιφ, αντίθετα, είναι γνωστός στη Ρωσία ως υποστηρικτής της Ουκρανίας».
Η εφημερίδα επιχειρεί να εξηγήσει την επιλογή Ράτκλιφ και καταλήγει πως «το γεγονός ότι την Τρίτη στη Μόσχα έφτασε εκείνος και όχι το "περιστέρι" Γουίτκοφ μπορεί να σημαίνει ότι ο Τραμπ θέλει να επιδείξει μεγαλύτερη σκληρότητα απέναντι στη Ρωσία. Η επιδεικτική άφιξη του Ράτκλιφ στη Μόσχα θα μπορούσε επίσης να έχει ως στόχο να στείλει στη Ρωσία το μήνυμα "στοπ"».
Η Γερμανία, η Ιταλία και η «συζήτηση φάντασμα» για το άσυλο
«Το Βερολίνο θέλει να επιστρέψει πρόσφυγες στην Ιταλία, η Ρώμη αρνείται, ενώ παράλληλα οξύνει τη ρητορική της απέναντι σε γερμανικές ΜΚΟ. Πρόκειται για παλιές διαφορές, που έδειχναν ότι έχουν ξεπεραστεί. Τώρα, όμως, επανέρχονται», γράφει η Süddeutsche Zeitung, σχολιάζοντας ότι η συζήτηση που έχει ανοίξει τώρα ανάμεσα στις δυο χώρες είναι «μία συζήτηση φάντασμα».
Όπως χαρακτηριστικά μάλιστα αναφέρει, «τον ουσιαστικό θόρυβο αυτή τη στιγμή δεν τον κάνει η επικεφαλής της κυβέρνησης, αλλά ο αντιπρόεδρός της. Ο επικεφαλής του Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, ήταν εκείνος που διακήρυξε ότι η Γερμανία “δεν έχει κανένα δικαίωμα” να επιστρέφει μετανάστες όσο γερμανικά πλοία ΜΚΟ δραστηριοποιούνται στη Μεσόγειο». Ωστόσο, «η ίδια η Μελόνι και ο πραγματικός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Πιαντεντόζι δεν έχουν πει ότι η Ιταλία δεν πρόκειται στο μέλλον να δέχεται καθόλου υποθέσεις Δουβλίνου».
H ασάφεια γύρω από την επίσκεψη Ράτκλιφ στη Μόσχα τροφοδοτεί εικασίες και σενάρια
Για μια μυστική αποστολή που κάθε άλλο παρά διακριτική ήταν, κάνει λόγο η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Rundschau, αναφερόμενη στην επίσκεψη του διευθυντή της CIA Τζον Ράτκλιφ στη Μόσχα την Τρίτη. Όπως επισημαίνει το δημοσίευμα, προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Βνούκοβο της Μόσχας «με ένα βαρύ στρατιωτικό μεταγωγικό Boeing C-17A Globemaster. Στο στρατιωτικό αεροσκάφος βρίσκονταν πιθανότατα αρκετές θωρακισμένες λιμουζίνες. Αργότερα, μια αυτοκινητοπομπή με αμερικανικές διπλωματικές πινακίδες κυκλοφορούσε στη Μόσχα – μια πτήση με ελικόπτερο προς το κέντρο της πόλης, που απέχει 35 χιλιόμετρα, θα ήταν πιθανότατα ταχύτερη, πιο άνετη και πιο διακριτική», σχολιάζει.
Το δημοσίευμα παρατηρεί ότι η γενική ασάφεια γύρω από την επίσκεψη Ράτκλιφ τροφοδοτεί εικασίες για το ενδεχόμενο να συναντήθηκε τελικά με τον Πούτιν, με πιθανό θέμα μια ανταλλαγή κρατουμένων. Παράλληλα, δεν αποκλείει η αποστολή να είχε και πολιτικό χαρακτήρα, καθώς πραγματοποιήθηκε εν μέσω της νέας αμερικανικής εκστρατείας κυρώσεων κατά του Ιράν, στενού εμπορικού εταίρου της Ρωσίας.
Ωστόσο, σημειώνει ότι «δεδομένης της φιλικής σχέσης του με τον Πούτιν, ο Τραμπ θα έπρεπε στην πραγματικότητα να είχε στείλει πρώτα κάποιον άλλον στη Μόσχα για να πείσει τον Ρώσο πρόεδρο να κρατήσει αποστάσεις από το Ιράν: τον Στιβ Γουίτκοφ, ειδικό απεσταλμένο του για τη Μέση Ανατολή, ο οποίος θεωρείται ότι κατανοεί τις θέσεις του Πούτιν. Ο Ράτκλιφ, αντίθετα, είναι γνωστός στη Ρωσία ως υποστηρικτής της Ουκρανίας».
Ο Στιβ Γουίτκοφ θεωρείται ότι κατανοεί τις θέσεις του Πούτιν, γράφει η FR - ωστόσο δεν είναι αυτός που πήγε τελικά στη Μόσχα
Η εφημερίδα επιχειρεί να εξηγήσει την επιλογή Ράτκλιφ και καταλήγει πως «το γεγονός ότι την Τρίτη στη Μόσχα έφτασε εκείνος και όχι το "περιστέρι" Γουίτκοφ μπορεί να σημαίνει ότι ο Τραμπ θέλει να επιδείξει μεγαλύτερη σκληρότητα απέναντι στη Ρωσία. Η επιδεικτική άφιξη του Ράτκλιφ στη Μόσχα θα μπορούσε επίσης να έχει ως στόχο να στείλει στη Ρωσία το μήνυμα "στοπ"».
Η Γερμανία, η Ιταλία και η «συζήτηση φάντασμα» για το άσυλο
«Το Βερολίνο θέλει να επιστρέψει πρόσφυγες στην Ιταλία, η Ρώμη αρνείται, ενώ παράλληλα οξύνει τη ρητορική της απέναντι σε γερμανικές ΜΚΟ. Πρόκειται για παλιές διαφορές, που έδειχναν ότι έχουν ξεπεραστεί. Τώρα, όμως, επανέρχονται», γράφει η Süddeutsche Zeitung, σχολιάζοντας ότι η συζήτηση που έχει ανοίξει τώρα ανάμεσα στις δυο χώρες είναι «μία συζήτηση φάντασμα».
Όπως χαρακτηριστικά μάλιστα αναφέρει, «τον ουσιαστικό θόρυβο αυτή τη στιγμή δεν τον κάνει η επικεφαλής της κυβέρνησης, αλλά ο αντιπρόεδρός της. Ο επικεφαλής του Λέγκα, Ματέο Σαλβίνι, ήταν εκείνος που διακήρυξε ότι η Γερμανία “δεν έχει κανένα δικαίωμα” να επιστρέφει μετανάστες όσο γερμανικά πλοία ΜΚΟ δραστηριοποιούνται στη Μεσόγειο». Ωστόσο, «η ίδια η Μελόνι και ο πραγματικός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Πιαντεντόζι δεν έχουν πει ότι η Ιταλία δεν πρόκειται στο μέλλον να δέχεται καθόλου υποθέσεις Δουβλίνου».
H Μελόνι θεωρείται αξιόπιστη εταίρος της γερμανικής κυβέρνησης, σχολιάζει η SZ
Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι το Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου, το οποίο δεν βρίσκεται σε ισχύ ούτε τρεις μήνες τώρα, υποτίθεται ότι θα αποτελούσε τη «μεγάλη ευρωπαϊκή λύση». Υπενθυμίζει επίσης και ότι η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι ήταν μία από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από το Σύμφωνο που εγκρίθηκε το 2024 και θεωρείται αξιόπιστη εταίρος της γερμανικής κυβέρνησης, εκτιμώντας ότι, παρά τις σκληρές δηλώσεις από την Ιταλία, είναι μάλλον απίθανο η κοινή ευρωπαϊκή λύση για το άσυλο να αποτύχει εξαιτίας της Μελόνι.
Σημειώνει ωστόσο ότι «η Ιταλία, κάτι που η Μελόνι μάλλον θα προτιμούσε να κρατήσει κρυφό, εξακολουθεί να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση και στο νέο σύστημα ασύλου εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης. Η συνέχιση του Δουβλίνου πρέπει να ήταν για τη Μελόνι το πικρό χάπι που χρειάστηκε να καταπιεί για να πετύχει τους δικούς της στόχους: να διευκολύνει η ΕΕ τις απελάσεις χαρακτηρίζοντας περισσότερες χώρες ως ασφαλείς χώρες προέλευσης και να επικυρώσει το δικό της μοντέλο της Αλβανίας».
Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι το Κοινό Ευρωπαϊκό Σύστημα Ασύλου, το οποίο δεν βρίσκεται σε ισχύ ούτε τρεις μήνες τώρα, υποτίθεται ότι θα αποτελούσε τη «μεγάλη ευρωπαϊκή λύση». Υπενθυμίζει επίσης και ότι η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι ήταν μία από τις κινητήριες δυνάμεις πίσω από το Σύμφωνο που εγκρίθηκε το 2024 και θεωρείται αξιόπιστη εταίρος της γερμανικής κυβέρνησης, εκτιμώντας ότι, παρά τις σκληρές δηλώσεις από την Ιταλία, είναι μάλλον απίθανο η κοινή ευρωπαϊκή λύση για το άσυλο να αποτύχει εξαιτίας της Μελόνι.
Σημειώνει ωστόσο ότι «η Ιταλία, κάτι που η Μελόνι μάλλον θα προτιμούσε να κρατήσει κρυφό, εξακολουθεί να βρίσκεται σε μειονεκτική θέση και στο νέο σύστημα ασύλου εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης. Η συνέχιση του Δουβλίνου πρέπει να ήταν για τη Μελόνι το πικρό χάπι που χρειάστηκε να καταπιεί για να πετύχει τους δικούς της στόχους: να διευκολύνει η ΕΕ τις απελάσεις χαρακτηρίζοντας περισσότερες χώρες ως ασφαλείς χώρες προέλευσης και να επικυρώσει το δικό της μοντέλο της Αλβανίας».
Tags
ΕΥΡΩΠΗ